Ben bilseydim sevdanın sonunu serabını
Yaşam olsaydı bile içmezdim şarabını
Bir mutlu günü yok mu, yaşadım harabını
Yıllarca temiz sevdam oldu bir rüya gibi
Bilmem aşkta temiz var, Aslı'ydan Kerem gibi
İkinci yıldır göçün arıyor günler seni
Sesinle şiir okuman özler düğünler seni
Ay ağlar yıllar ağlar hasret bugünler seni
Çocuklar hasret kaldı onlar üzgün ben üzgün
Şiirlerin öksüz oldu kitaplar melül ağlar
Ne din kaldı ne mezhep ne mert kaldı ne erlik
Ne toplum nede töre iş oldu senlik benlik
Fesadı tattı nefis bitti dağıldı birlik
Kötü zaman eğri iş kalmadı hiç iylik
Şeref namus adamlık hepsi döndü paraya
Bunlar kapıdan çıktı şeytan girdi araya
Elli yıldır ateşi sönmeyen ocağında
Kültürün kaynağı bu Kardeşlik Ocağı'nda
Milli hissi öğreti bize gençlik çağında
Yolu hep aydınlıktır ataların töresi
Varlığıyla kenetler kardeşi kardeşine
1-
Okadar arsız olmuşki sanki bizden üveydi
Gidende geri bakmaz sözüm yare değeydi
Sultanlığa özenmiş burnunu yiksel tutar
Vurgun vursun canını başın yere eğeydi
Türkü çığır bağıra duyulsun ta karşıda
Öylesi seslendir ki dinlensin her çarşıda
Gönülü mest eylesin çalkalasın arşıda
Budur Türkmen kültürü herkese duyur bunu
Türkülerle varalım sevdalı gönüllere
Esarette kalmak mı bumudurki dileğin
Zincirlere vurmuşsun gücsüzmüdür bileğin
Tek karşıma çıkmaya cesaretin yokur pek
Vuruşmaya korkarsın yalnız benle teke tek
Kaderin kölesiyiz biz yoksada mahkümü
Çakıl taşlarımıyız ya sahilinde kumu
Mahkemesinde suçlu ya da adelet bumu
Her gün bir türle döner bildirmez ki sonucu
Baş eğip diz bursakta rızasın alamayız
Kardeşı kardeşe kırdırdılar
Töre düşmanları durdurdular
Hayince sırtından vurdurdular
Dağılmaz oğuzun şanlı boyu
Kimi çeşit, kimi çeri kaldı
Ey ulu azerbaycan sensin atamın yurdu
Sende şanım güvenim büyük tarihim vardır
Benim gücüm Erbil'i Türkmeneli'ni kurdu
Atabeyli oğuzum soyum her Türk'e yardır
Ey ulu azerbaycan aşkım derindir sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!