Semaya Doğru Şiiri - Halil Kumcu

Kara buluttur yüreğini acıtan,
Sahte yüzlere maske takılmış.
Gizli bir fısıltıdır hayatı çürüten,
Yürek acısı taştan da ağırmış.

Üzerini örtmek istersin yaşanmışlıkların,
Günün donuk ışıkları hatırlatır.
Bir keder çöker soluna ağırdan,
Kırgın, kırılmış hayallerdir, acıtır.

Bölük pörçük hafızadaki izler,
Ciğerlerini doldurur unutulmuşluk hissiyle.
İçin acır, mazideki cevapsız sorular kanar,
Dermansız kalırsın tükenmişlikle.

Bir rüzgâr gelir,
Yüzüne de tarifsiz bir acı.
Bir şerit gibi hızla akar gözlerinden,
Birden semaya yükseltir ruhunu, Yaratıcı.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Hayat dediğin, içini çürüten bir fısıltıdır; duyan ölür, duymayan yaşar sanır.
•En ağır yalnızlık, kalabalıkların içinde kendine rastlayamamaktır.
•İçimde susturduğum her cümle, geceleri mezar taşı gibi dikiliyor karşıma.

5 Aralık 2018 / Çarşamba / Ankara