Baktığım her yerde sen,
Her şeyde sen varsın.
Nasıl söylesem, nereye gitsem?
Yalnızlığın başkenti kadın.
Bırakıp kaçsam diyorum,
Unutsam seni, her şeyi,
Sümbül kokan geceleri,
Nedir uzak, nedir iyi?
Ne kadar uzakta sensiz diyar,
Hangi şarkı bilmez, hangi şehir?
Bir ceset dolaşır sokaklarında,
Sen, beyaz yalan, beyaz zehir.
Bütün yollar sana çıkar,
Seni anlatmayan bir şarkı yok.
Nereye gitsem, ardımdasın,
Sende od var, ocak yok.
Öğrenilmiş çaresizlik zihnimde,
Çakılırım görünmez bir duvara.
Bir kuru yaprak kadar çaresiz,
Üstümde günler, yük kızılyara.
Şiirden geriye kalan satırlar:
•Her yolun sana çıkması değil acı olan, hiçbir yolun senden çıkmaması.
•Gittiğim şehirler değişiyor, içimdeki sen hiç değişmiyor.
•Unutmak istedim; ama hatıraların benden önce uyanıyordu.
14 Mart 2013 / Saat: 23:35 / Perşembe / Bartın
Halil Kumcu
Kayıt Tarihi : 6.02.2025 14:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!