Moralim bozuk, canım sıkkın
Zevk almıyorum yaşadığım hayattan
Tat almıyorum yediğim lokmadan
Dostlarla ettiğim sohbetten
Sorma nedenini
Yokluğun bütün nedenlerden büyük…
Mutluluk;
Satılmaz köşede ki tezgahta
Bulunmaz süslü vitrinlerde
Terazinin kefesine koysan
Tartamaz damlasını dünya
Saklıdır
Nasıl olsun bıraktığın gibiyim işte
Sensizliği, özlemi aş ettim kendime
Karıştırıyorum zaman kepçesiyle
Zamansız katık ettim düşüncelerime
Duygularım bulutlu bu gece
Ne bileyim işte
Öyle olur olmaz zamanlarda
Geliyorsun aklıma
Ağustosta yağan kar gibi
Zemheride açan çiçek gibi
Bağ bozumu zamanı gibi
Ne güzel sohbet ediyorduk
Nerde çıktı bu gözyaşı
Şimdi ne geldi aklına
Boş ver takma kafana
Öyle de böyle de
Yaşadık işte hayatı
Ne karanlığın, ne aydınlığın
Olmaz izi, duyulmaz sesi
Yalnızca görür, hissedersin
İçine çektiğin nefes gibi
Duyguların biriktiği yerdir gönül
Kiminde dağ olur
Ne merhaba diyebildim, ne elveda
Gönlüm elvermedi, ne gelebildim yanına
Gönlüm elvermedi, gidemedim uzaklara
Bir adım ötedeydin, dokunamadım saçlarına
Bir adım ötedeydin, bakamadım gözlerine
Ne çok uzaksın, ne çok yakın
Ne mi? oldu o gece senden sonra
Vurdum kendimi karanlık sokaklara
Habersizdim zamandan mekandan
Boşluğun kıyısında buldum kendimi
Attım parçalanan duygularımı hislerimi
Kıyamadım kendime sakladım
Ne oldu şimdi sana
Ne bu naz bu eda
Nerden çıktı bu afra tafra
Söyledim defalarca sessiz kalma
Ya cevap ver, ya öldür de git…
Ne sen bildin nazı
Ne ben kur yapmayı
Kırdık orta yerinden
Koskoca bir sevdayı…
Tutturduk bir yalan türküsü
Kandırdık hep kendimizi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!