Duydum ki;
Deli diyormuşsun bana
Kabulümdür,
Mirasındır taşırım yüksünmeden
Vefasız diyormuşsun
Senin sözüne söz söylemem
Duydum ki
Buralardan gidecekmişsin
Fotoğraflarımıza
Son kez bakmışsın
Son kez şarkımızı dinlemişsin
Perdeleri kapatmışsın
Duydum ki, kırmışsın kalemimi
Hüküm vermişsin gıyabımda
Kendine köle yazmışsın hakkımda
Fark etmez, kabulümdür razıyım
Zaten köleydi bu gönül sana…
Duydum ki, gönlümü gönlüne
Duydum ki yokluğumda
Gülmek gelmiyormuş içinden
Öksüz bırakmışsın sokakları
Karanlığa gömmüşsün kendini
Söndürmüşün odandaki ışıkları
Duydum ki yokluğumda
Duygu sağanağına yakalandım
Her bir damlası kurşundan ağır
Paramparça oldu duygularım
Kendimi çaresizliğin içinde buldum…
Ne bir adım atabildim öteye
Ne bir adım atabildim beriye
Eğer bir gün duyarsan
Ve görürsen gözlerinle
Dökülürse dilimden
Seni sevmediğim yalanı
Şimdiden söylüyorum
Sakın inanma
Eller beni, eller beni
Taşa tutsa eller beni
Yaralamaz eller beni
Gönülden de istese
Yar alamaz beni…
Eller beni, eller beni
Gezdim dünyayı,
Gönlümdekini aradım
Yine sen çıktın karşıma
Bir damla gözyaşıma
Dünyaları sığdırdım
Kitaplara sığmadı
Ben yazdım, çizdim
Olmadı
Ne hayatımız hayat gibi
Ne sevdamız sevda gibi
Olmadı
Derin sudaki acemi gibi
Giderken
Uykumu sen mi? götürdün
Gittin gideli
Uykuya hasret gözlerim
Özlemini çekmesine çekerim
Keşke giderken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!