Bir varmış bir yokmuş la başlamadık
Galiba onun için,
Onlar ermiş muradınayla bitmedi
Kimse anlamadı seni ne kadar sevdiğimi
Anlatamadım…
Bazen ben bile korktum kendi sevgimden
Bir yol ortasında buldum kendimi
Bilmiyorum ne zaman başladığımı
Ne zaman nasıl bitireceğimi
Bilmiyorum amacımın n’olduğunu
Hedefimin neresi olduğunu…
Bazan ağlarken buldum kendimi
Bir zaman var, zaman içinde
Ne durmayı biliyor, ne geçmeyi
Hani acelesi de olmayan
Bekliyor zamanın içinde ki
Zamanın gelmesini…
Bir ben var içimde
Bilmem
Zamanı mıydı şimdi
Gözlerime gülerek bakmanın
Hatıraları canlandırmanın
Kırık kalbi yakmanın…
Bilmem
Bilmem nerden geldi aklıma
Göz attım eski hatıra defterine
Karşıma ne çıktı biliyor musun?
Kurutup verdiğin gül karşımda
Hatırlar mısın? ben vermiştim sana
Duruyor fotoğrafların arasında
Bilmiyorum
Belki bugün son günüm
Belki son saatim, son nefesim
Bilmiyorum var mı? Yarınım
Ya da senin
Belki son kez yazıyorum sana
Amaçsızca
Bekliyorum kalabalıklarda
Bilmiyorum niye beklediğimi
Kalabalıklarda yalnızım…
Yürüyorum kalabalıklarda
Omuzlara çarpa çarpa
Bilmiyorum
Belki de son sözlerimdir sana
Yaşımız geldi belli bir noktaya
Sonsuza dek kalamayız dünyada
Olurda senden önce gidersem
Bir tutam saçınla
Bilmiyorum, düşünüyorum
Belki de bende ki
Bencil bir düşünce
Bu günlerde doyulmuyor sohbetine
Kahrın da çekilmiyor böyle olunca
Ne bu halin çocuk musun sen
Bilmiyorum kaç yıl oldu
Aylar mı, yıllar mı, asır mı?
Farkında bile olmadın
İçimi nasıl yaktığının…
Bilmiyorum bende sevdan
Nasıl başladı farkında olmadan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!