Duydum ki yokluğumda
Gülmek gelmiyormuş içinden
Öksüz bırakmışsın sokakları
Karanlığa gömmüşsün kendini
Söndürmüşün odandaki ışıkları
Duydum ki yokluğumda
Duygu sağanağına yakalandım
Her bir damlası kurşundan ağır
Paramparça oldu duygularım
Kendimi çaresizliğin içinde buldum…
Ne bir adım atabildim öteye
Ne bir adım atabildim beriye
Eğer bir gün duyarsan
Ve görürsen gözlerinle
Dökülürse dilimden
Seni sevmediğim yalanı
Şimdiden söylüyorum
Sakın inanma
Eller beni, eller beni
Taşa tutsa eller beni
Yaralamaz eller beni
Gönülden de istese
Yar alamaz beni…
Eller beni, eller beni
Ey benim kaşı karam
Gözü elam, sevdiğim
Saçları siyahken sevdiğim
Ağarınca vazgeçmediğim
Varlığında yokluğunu yaşadığım
Uzaktayken hasret kaldığım
Eylüül Eylül Ah Eylül
Yine mi Sen geldin
Hem de haber vermeden
Sessizce…
Gelişin gibi giderken de
Sessizce gitseydin
Bak yine duramadım sözümde
Sevdiğimi söylemeyecektim yüzüne
Gülerek bakmayacaktım gözlerine
Eyvallah deyip dönecektim köyüme…
Bu konuda benim sözüm bu kadar
Konuşmayınca saklanmıyor gerçekler
Farkındamısın
Bende yaşadım işte
Ne senden çok uzak
Ne de sana çok yakın
Eminim hissetmişsindir
Fenerin ışığında
Görmemiştim
Karanlıkta yutkunduğunu
Bir şeyleri söyleyemediğini
Cümlelerin boğazına
Dizildiğini...
Ben de inanmazdım bana
Fedakarlık istiyorsun ya benden
Ben vazgeçtim senin için senden
Sana bıraktım sessiz duygularımı
Bana çığlıklarım, haykırışlarım kaldı
Sorma sakın unuttun mu diye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!