Doğarken vurmuşlar
Kıçımıza şaplağı
Altımıza belemişler toprağı
Kulağımıza okumuşlar
Ezan yerine salayı
Artık ne bekleyebiliriz ki
Dost dediler,
Arkadaş dediler
Sevgili dediler, anladım
Çiğ düşmüş gönlüme
Cemre olmayanı
Neyleyim…
Dündü galiba
Varımı yoğumu, hayatımı
Bastım geçtim, aşk kumarına
Kaybettim
Kalmadı hiçbir şeyim
Görüntümden başka…
Dün gece biri
Parmak izlerini
Bırakmış saçlarıma
O sen miydin? Sevgili…
Dün gece biri
Karıştırmış defterlerimi
Gözlerim toprakta
Aklım, dalgın düşünceli
Alıyorum elime telefonu
Tuşluyorum numaranı
Çevir tuşu yok bende
Kalıyorum öylece
Düşünki, gecenin kör karanlığında
Oturmuşsun, kendi başına kenarda
Önce burnunun ucunu bile görmezsin
Sonra belirginleşir ellerin, ayakların
Yavaş yavaş belirir etrafında ağaçlar
Derinden duyarsın, öter bülbüller
Gerisini düşünmüyorum
İsterse hayat dursun
Son dansım olsun
Seninle
Sonrası fark etmez
Hayatla mı?
Duydum ki;
Deli diyormuşsun bana
Kabulümdür,
Mirasındır taşırım yüksünmeden
Vefasız diyormuşsun
Senin sözüne söz söylemem
Duydum ki
Buralardan gidecekmişsin
Fotoğraflarımıza
Son kez bakmışsın
Son kez şarkımızı dinlemişsin
Perdeleri kapatmışsın
Duydum ki, kırmışsın kalemimi
Hüküm vermişsin gıyabımda
Kendine köle yazmışsın hakkımda
Fark etmez, kabulümdür razıyım
Zaten köleydi bu gönül sana…
Duydum ki, gönlümü gönlüne
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!