Bir varmış bir yokmuş la başlamadık
Galiba onun için,
Onlar ermiş muradınayla bitmedi
Kimse anlamadı seni ne kadar sevdiğimi
Anlatamadım…
Bazen ben bile korktum kendi sevgimden
Bir yol ortasında buldum kendimi
Bilmiyorum ne zaman başladığımı
Ne zaman nasıl bitireceğimi
Bilmiyorum amacımın n’olduğunu
Hedefimin neresi olduğunu…
Bazan ağlarken buldum kendimi
Bir zaman var, zaman içinde
Ne durmayı biliyor, ne geçmeyi
Hani acelesi de olmayan
Bekliyor zamanın içinde ki
Zamanın gelmesini…
Bir ben var içimde
Boş boş baktı, uzun uzun
Bugün de böyle geçti dedi
Olsun
Kimseden görmediysem de fayda
Kimseye de zararım olmadı ya
Dedi içinden
Boydan boya
Ihlamur kokusuna boğulmuş sokakta
Tek başımayım karanlıklar içinde
Sokak lambasına sarılmışım kaybolmasın
Ben mi onu tutuyorum omu beni bilemedim…
Sonradan öğrendim gönül sokağıymış bu sokak
Bu gece
Uzun olacak gibi dostum
Şimdi çekilmez ki
Uzun gece de yalnız
Sen ol isterim gönüldaşım,
Sırdaşım, dert ortağım
Bu gece hava hüzün kokuyor
Hüzün yağdırıyor bulutlar
Birer ikişer kayıyor yıldızlar
Sebebimiyim yüzüme bakıyorlar…
Sevmeye mahkum edildim
Vazgeçilmezmiş bu sevgiden
Bugün;
Senin için doğsun güneş
Senin için essin rüzgar
Seninle uyansın kuşlar
Sen gibi koksun çiçekler
Savur istersen saçlarını
Bugün ben varım
Ağlamasın bulutlar
Tüm çaresizlikler bende
Boşa kanat çırpmasın kuşlar…
Yanımdaydın hasretini yaşadım
Uzaklardaydın sana hasret kaldım
Bugün günlerden pembe
Yürüyorum, sokaklar pembe
Duvarlar, kaldırımlar pembe
Düşünüyorum, düşüncelerim pembe
Sen varsın düşüncelerimin içinde
Ellerin, yanakların pembe
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!