Kapattım gözlerimi karanlığa
Açtım ellerimi sonsuz boşluğa
Gönlümde sen dilimde dua
Geleceğim en sonunda yanına
Kimi zaman coştum çağladım
Bakıyorum
Saçların mı? kara
Gözlerin mi? kara
Bahtım mı? kara
Hoyrat dolanıyor dilime
Kara gözler kara gözler
Ocakçı doldur ordan
Bir demli çay
Yeni demliktekinden
İçinde biraz da
Gül Pembenin
Kokusu olsun…
Ağladığında gözlerindeki yaş
Saçlarını taradığında başındaki taç
Yürüdüğünde yollarındaki taş
Yalnızlığında yanındaki arkadaş…
Açtığın gönlündeki sevgili
Boş kalan ellerindeki el
Heey; sevgili
Diyorsun ki baharla gel
Çiçeklerle, kuzularla gel
Karla, fırtınayla, boranla
Gelsem olmaz mı?
Kulaklarım çınlıyor
Galiba sensin beni anan
Hayır diyelim hayrolsun
Kokusu geliyor
Yoksa çay mı içiyorsun
Gerçi çayı bensiz içmezdin
Kurşun mu? Yedin be gönlüm
Nedir bu feryadın bu figanın
Farkında olmadan ah mı? Aldın
Ya da çok mu? Can yaktın…
Hangi şarkıyı istedin kemancıdan
Keman değil kemancıydı ağlayan
Farkında olmadan
Çok şey mi bekliyorum senden
Olmayınca beklediğim;
Diyorum içimden
Sitem edeyim
Biraz nazlıca küseyim
Küsmüştüm
Çıkmıyordum dışarıya
İçimden geldi
Yıllar sonra çıktım Kızılay’a
Gördüm öksüzdü, yetimdi
Sensiz Ankara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!