Önce unuttum yaşımı
Sonra günümü, ayımı, yılımı
Yürüdüğüm caddelerimi sokaklarımı
Bir tek şeyi unutamıyorum
Adını, senin adını…
Hatırlıyorum, hatırlıyorum da adını
Neyse boş ver
Sende haklısın
Durduk yere
Sebepsiz de sevilmez ki insan
Anlıyorum,
Beni sevmek için
Ruh ikiziydik
Sırt sırta vermiştik
Yüz yüze dönmedik
Birbirimizi görmedik
Dikine yürüdük
Sırtımız boşalınca anladık
Rüzgar
Esme bugün buralarda
Bahar Gözlüm geçmiş
Kokusu var sokaklarda
Gönlüm
Yıkık kalsa da her mevsim
Diyorum ki
Arada bir rüzgar esse
Senin yanından
Toz getirse, toprak getirse
Pek umudum yok ya
Saçlarından tutup getirse...
Sabah sabah adamın biri
Hey! Çocuk dur dedi bana
Nereye koşturuyorsun, yaşın kaç daha
Tavrı hoşuma gitmedi adamın
Yine de öfkemi belli etmedim
Durdum, döndüm, gülerek
Sabah uyandığında
Yoksa penceremde çiçekler
Gelmemişse mektuplar
Baş ucuna kırmızı güller
Arama, uzaklardayımdır...
Çalmıyorsa radyo istek şarkılar
Saçlarını yele vermişsin bugün yine
Birkaçı geldi düştü gönlüm üstüne
Oturup dertleşmedikse de diz dize
Sevgimiz görünüyor bakınca gözlerimize
Gözler yazar sevginin destanını şiirini
Ne şiirler yazdım adına
Ne de şarkı besteledim sana
Sadece
Gülerek baktım gözlerine
Yeter sanmıştım, yanılmışım…
Ne kırmızı gonca gül verdim
İnsan doğarken
Güneş gibi doğarmış dünyaya
Sonra bir yıldız katarlarmış yanına
Sen güneşsen, yıldız benim
Ben güneşsem, yıldız sensin
Gör ki yörüngemizden çıkmışız…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!