İpi kopmuş uçurtma gibi
Sürükleniyorum bilinmezlere
Gelen yok, ağlayan yok
Peşimden, yalnızım
Gidiyorum işte
Bilinmezin içinde
Sen belki farkında değilsin ama
Bir sıkıntın var gibi davranışlarında
Bilirsin ben enteresan bir adamım
Anlatmasan da duruşundan anlarım
Dünyanın bütün sesleri arasında
Duyarım senin sesini
Kendime, sana
İsyanlardayım yaşadıklarıma
Böyle olmamalıydı
Böyle yaşanmamalıydı
Sevgi anlatılmaz sözlerle
Yaşanır sevgilinin gözlerinde…
Kaç kez düşündüm
Sessizce çekip gitmeyi,
Gidip
Sessizce, seni incitmemeyi
Ben satırlarda konuşuyorum,
Düşünüyorum
Kaç kez yağdı yağmurlar
Kaç kez geçti mevsimler
Unuturuz sandık, geç anladık
Kalpte yanan ateş sönmezmiş
Bizim de çaldı kulağımızda
Kapatma gönül pencereni
Uçarak kuş misali
Ansızın gelirim bir gece yarısı
Özledim senin muhabbetini
İzninle oturayım dizlerinin dibine…
Sökme gönül bahçendeki gülleri
Kapattım gözlerimi karanlığa
Açtım ellerimi sonsuz boşluğa
Gönlümde sen dilimde dua
Geleceğim en sonunda yanına
Kimi zaman coştum çağladım
Bakıyorum
Saçların mı? kara
Gözlerin mi? kara
Bahtım mı? kara
Hoyrat dolanıyor dilime
Kara gözler kara gözler
Karanlıklar içinde buldum kendimi
Anlatamıyorum gecemi, mezarmı, kuyumu
Ne dostun sesi var, ne sevgilinin eli
Anladım tek başıma yalnız olduğumu
Ne sesimi duyan var, ne halimi bilen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!