İzsiz yiten ya bulutlar misali
Karanlıkta eriyen gölgeler gibi
Birakalım gelmişi ve geçmişi
Bir an sadece sen ve ben olalım.
İlk sözün ne olurdu ne derdin bana?
Zamanın silmeye yetemiyeceǧi bir ṣeyler var diyorsan...
Hayatın neresinde olduǧunu deǧil, hayatın nerede olduǧunu sorguluyorsan.
İnsanların, ṣehrin bütün sokaklarının ona çıktıǧını bilmemelerine ṣaṣıyorsan...
O bir damla göz yaşı takıldı gözlerime
Ne aktı ne sızdı
Senden bana kalan tek hayırsızdı..
Dilimde tuzun kalmamış
O damla bir anı,
Sen gittin acıyor yüreǧim.
Martılar tükendi kıyılarda.
Acılar keyif olmuṣ konmuṣ sanki.
Ismini fısıldayan dudaklarıma.
Sensin en kuytumda iç çektiǧim.
Yelkenim yama dolu rengarenk
Dümenimi bir menteşe ,iki çivi zor tutar.
Deniz zaten uçarı be arkadaşım...
Anlıyacağın ;
Pamuktan bir ipin üzerindeki canbazım..
Uykusuzluk
Iṣıklar durgun sulara iniyor...
Ṣuleler gölgelere sönüyor ağır ağır..
Uyku; bir türlü dalamadığım bakır sarı, sıǧ bir nehir olmuṣ...
Akmıyor gibi..
Nede kolay konuşuyorlar?
Geçmişin kapısını kapatmamalısın..
Geleceğe bir pencere açmalısın..
Kapımı aralık birakıyorum.
Belki adımlarına bırakısın kendini ?
Solgun rüzgarlar dokunuyor bedenine..
Belki kollarıma bırakırsın kendini ?
Rüzgar gibi ağdı indi hayat.
Bu gelişin son..
Dimi...?
Artık beklemiyeceğiz birbirimizi..
Bu sefer ben gideceğim
Yılgın omuzlarım dirilecek..
Belkide sensiz kendimi çok şanslı hissedeceğim...!
Ben yokum artık günler var.
Ṣükrü yeter eyledin bana.
Çilem dolmuṣ susmuṣ bülbül.
Acıları bitmez eyledin bana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!