erişilmezlerde bir yerlerden
kainata kuş bakışı selam
mikroskop altında galaksiler
zerreler,sistemler
acz ve iflasın ezilmişliği
nefsime ağır geldi
Perdeyi aralayarak kalbimin görebildiklerine aklımla,aklımın görebildiklerine ise kalbimle ulaşmak için çaba gösteriyorum
Oysa aklımın kalbimi,kalbimin ise aklımı görebildiği anlar daha mutlu olabileceğimi düşündüğüm halde maalesef bu "vuslat"a erişebilmek oldukça zor.
Ve...
Sigara ile aklın arasındaki ilişkiyi kavrıyamıyorsan,nefsin ile aranda nasıl bir ilişki olduğunu anlamaya çalış.
Nefsin sana dedi ki:
"Ben sadece senin sağlığınla mı oynuyorum?
Bir çetelesini tut bakalım,daha neler var.
Seni ne kadar üzdüğümün,perişan ettiğimin farkında değilmisin?"
Bir anlayabilse kendi encamını,önce utançtan yüzü kulak memelerine kadar kıpkırmızı kesilir,sonra aniden,alaycı bakışlara yakalanışının yarattığı şaşkınlıkla mosmor olur.
Oysa,hayır...küçücük beyninden gelen "çağdaş yaşam" sinyalleri ona tabi olduğu "güc"ün manyetiğini aşmakta güçlük çektiriyor;fil gibi kalın ve duyarsız derisinde herhangibir değişiklik meydana gelmiyor.
Sakız çiğner gibi devamlı konuştuğu halde hiç bir şey söylemediği,bitmez tükenmez bir "uğraş" sergileyerek "efor" sarfettiği halde hiç bir şey yapmadığı,başı iki elleri arasında gözleri sabit bir noktada kaldığı sürece hiç bir şey düşünmediği o kadar belli ki...
Bulutlara akşamın gölgesi düşmeden gitmeliyim.
Tenimin rengini görmelisiniz,tanımalısınız önce beni
Sizi tanımalıyım,anlamalıyım ne kadar bana benziyorsunuz
Ne kadar benziyorum size,bilmeliyim
En uzun gölgede bir durak var,inmeliyim o durakta
Durmalıyım orada ve helallaşmalıyım sizinle
Asırlar geçti.Her şey bir sis perdesinin arkasında kaldı.
aklımızla-duyularımızla irdelemek,eşelemek,tırnaklarımızla
kazıyarak tablodaki esrarı bulmaya-anlamaya çalışmak
imkansız hale geldi.
Bir düzlem parçası gözümüzün önünde.Tek boyutlu.
Bir yaz günüydü.Sabahın alacakaranlığında gökyüzünü süsleyen yıldızlardan biri kayarak dünyaya inerken bir anda onu avuçlarımın içinde buldum.Uzayın derinliklerinden bana sevgi ve dostluklar getirdi.Kulaklarıma en güzel şiirleri ve şarkıları fısıldadı.
Beni ilahi bir atmosferin içine soktu.Yıllarca sıcaklığı ile gönlümü ve hayallerimi ısıttı.Bana umutlar vererek yalnızlığımı ve kimsesizliğimi unutturdu.
Bulutların semayı kapladığı soğuk bir kış gününde avuçlarımdaki sıcaklığın,içimdeki ferahlığın yavaş yavaş kaybolmaya başladığını farkettim.Avuçlarımda yıldız yerine eriyerek tükendiğini üzülerek gördüğüm bir kartopu ve ellerimde gözyaşlarımla birleşen ıslaklığı kalmıştı.Yorulmuştu dünyalı olmaktan.Üşümüştü.Usanmıştı kandan,gözyaşından,savaşlardan...Açlıktan,sefaletten bir deri bir kemik kalmış olan çucukların üzerine yağan bombalardan.
Evrenin sonsuzluğunda, özlemini çektiği o rakseden ışık böceklerinin huzurlu dünyasına;kendi dünyasına geri döndü.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!