(Almanya mektupları)
Mavi sularda kaldı
Gözlerimin parıltısı
Göremiyorum,yok artık gözlerim
Merhaba karanlıklar
Açmaya başladığını farketti adam
Bahçesindeki mor,turuncu,beyaz güllerin
Aralayarak mesafelerin kapısını
Yediveren duygularına yürüdü
Yuvarlak bir dünya çizdi
Bekletme hekim bey masa başında
Kul kurbanın olayım,acelemiz var
Kızım hasta henüz sekiz yaşında
Kul kurbanın olayım acelemiz var
Öksürürken sanki,ciğer sökülür
Maziyi bugünü yaşadım,bitti
Bir iz sürüyordum,sür git dediler
Bu iniş yokuşlar canıma yetti
Sağa sola bakma,yür' git dediler
Uzak ihtimaller,çetin bilmece
Seni kara gözlerinde,ürkek gözlerinde
bir yarım gülücükle bıraktım İstabul'da
erik ağaçları yeni çiçekleniyordu,henüz
çatlamamış taze tomurcuklar vardı
ve taptaze,çatlamamış tomurcuklar
üzerinde ilk çiğ,geri gelmeyecek olan
1.
Olabildiğince uzaktayım dünyadan
Ve kendimden,asırlardan beri
Gözlerim bir tuzağa yakalanmış
Başka serüvenlerin peşinde beynim
Bir mayın var hücrelerimin birisinde
Bir selam ver öyle geç
Selamsız demesinler
Hal hatır sor öyle geç
Kelamsız demesinler
İyi düşün karar ver
umutlarımı çoğaltıp acılarıma veriyordum
yarasa gözlerinde geceyi solurken karanlık
simsiyah dev bir kedinin çığlığı bölüyordu uykumu
tırnakları saplanıyordu düşümün orta yrine
doğrulup gözlerimi arıyordum,bulamıyordum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!