Selda Erşahin Şiirleri - Şair Selda Erşahin

Nasıl suçluyum bilemezsin
Yasak bir şiir gibidir sevdam
İçinde taze gülüşlerim
Ateşli öpüşlerim
En derin suskunluğum
Düşüncemin sonsuz deryası

Yaşamak,
Havada,suda,toprakta
Gökyüzünde,bulutlarda,yağmurlarda
Hatta gökkuşağında
Yaşamak,
Bir tebessümde,bir düşüncede,bir fikirde

Birileri kurtarsın beni bu yaşamdan
Çıkmak istiyorum bu kirli oyundan
İnsanlığım kanıyor ,kalbim acıyor âdeta
Yoksa bana bir tanrı eli lazım
Şu haksızlığa, zulme ,savaşlara dur diyebilmem için
Bana bir tanrı yüreği lazım

Gece mi daha karanlık
Yoksa gelecek günler mi
Ya da yitip giden insanlık mı
Hangisi daha endişe verici
Coşkusu nerde, sevinci nerde hayatın
Arka bahçelerinde kapitalist köpekler

Kalbe, bedene, kursağa
Dokunan ne varsa
Unutulmakla kurtulunmuş
Dünler ve de bugünler
Sessizliğin kıyısına ölüler vuruyor
Öldürüyorlar tek tek

Hüzün mevsimi de bitiyor sevgili
Az kaldı Kasımı da uğurlarız
Arkasına Aralık
Gözyaşımız tükenir, tükenir de buz oluruz
Tâki Nisan gelene kadar
Açar mıyız bir çiçek bilemem ama

Her gün Azar Azar yavaş yavaş unutuyorum seni bir yaranını kabuk bağlaması gibi
Yokluğunda ağır ağır iyileşiyorum Gündüzler bir şekilde geçiyor,
Geceler hala uzun ama olsun o da geçecek diyorum..

Yine gel sevgili,
O gün nasıl geldiysen yine gel.
Yaşamdan çaldığın bir gün nedir ki
Ziyan olmuş onca ömrümü düşününce?

Yine gel sevgili,
O gün nasıl geldiysen yine gel.
Yaşamdan çaldığın bir gün nedir ki
Ziyan olmuş onca ömrümü düşününce?

Öylesine kayıtsızlık bendeki
El durdum sanki hayata
Sesleri susturdum kalabalıkların
Kendi ellerimle yoğurduğum iki parça mutluluk
Yetin dedim yüreğime
Uykular siler dedim yokluğunu