Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Uyan artık..!
Uyan ki, açılsın göz kapakların;
Görünsün ayna...
Uyan ki, dokunsun geceden bu yana bana hasret gözlerim,
Dokunsun bana...

Dürttü gönlümü ölüm, açtı gönlüm gözünü.
Gönül gözümle gördüm dünyanın boş özünü...

(Van. Kasım 2025)

Sabah oldu, uyan...
Uyan ki, göz kapakların çıksın aradan...
Çıksın ki, aradan göz kapakların,
Beni göreyim...
Beni görüp huzura
Ve sükûna ereyim...

Yanarsın... Ve bir derman bulamazsın yarana,
Dudak payı koymazsan dünya ile arana...

(Van. Aralık 2024)

Tutun artık n'olur, tutun boğazı..!
Boğazı tutun ki kesilsin rüzgar;
Kesilsin ki, daha fazla yıkılmasın ümitler..!
Daha fazla kırılıp dökülmesin düşler..!
Kopmasın gönülden, ayrılmasın gülüşler..!

Kin
Ve nefret ateşiyle;
Adavet ateşiyle yanan yüreklerde
Günbegün,
Anbean ısınıyor dünya..!
Isındıkça dünya;

Bazen tırtıl misali sürünmek gerek,
Kelebek misali uçmak için...

(Van. Ocak 2021)

Uçuyor bazen;
Saçların,
Zülüflerin uçuyor.
Ve ben uçuyorum...
Bitince,
Hepten yitince rüzgar;

Zamandayım...
Allah'tan geliyorum...
Önümdeki çukurdan,
Benim için U dönüşü yapacak zaman...

(Van. Nisan 2020)

Ümit sana, bana yel ülküye yol alırken.
Ümitsiz açılır mı ülkü yolunda yelken?

(Van. Ekim 2024)