Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Taşıyor yokluğun;
Gün içinde üç defa,
Beş defa değil,
Sayısız defa kül tablamdan taşıyor..!
Neredeyse hiç nefes alamaz oldum..!
Aşıyor yokluğun, beni aşıyor..!

Pek fena taştı dünya, genzime dayanmakta..!
Her an dolmakta genzim, dolup dolup yanmakta..!

(Van. Aralık 2024)

Genzim her lahza dolu, nasıl dolmasın geniz;
Taşıp, boyu aşarken dünya denilen deniz..!

(Van. Aralık 2024)

Isınmaz olaydım..!
Her gün,
Her an biraz daha,
Biraz daha ısınınca sana;
Kabarıp kabarıp, taştın canıma..!
Kaynar kaynar taştın sol yanıma..!

Şimdilerde tebessüm kine, nefrete perde..!
O, kalpten yüze vuran serin tebessüm nerde?!

(Van. Şubat 2024)

Beni, ya sende ya da sende bulurum.
Gözlerine bakmazsam, benden olurum.

Bir ati, bir mazide; aklım yine gezmekte.
Gidip geldikçe an'ı ezim ezim ezmekte..!

(Van. Şubat 2025)

Nerde o eski aşklar, nerde o gerçek aşık?
Ne yazık ki, aşk artık bel altına dolaşık...

(Van. Ağustos 2024)

Şimdi çok şerli beşer, birbirine yasaklı.
Herkes kendine siper, kendi ardında saklı...

(Van. Eylül 2024)

Çakılıp kaldı kalbe, artık kalplerde yerli;
Kalpte kirlendi dünya, şimdi şerli mi şerli..!

(Van. Ekim 2024)