En derin yerine bile daldım gözlerinin;
Lakin yine kendimi göremedim...
Tam da orada,
Gözlerinin en derin yerinde vurgun yedim..!
Ve o gün bugündür kendime gelemedim..!
Dalınca çıkmak istemiyorum;
Dakikalar değil,
Saatler de geçse çıkmak istemiyorum gözlerinden...
Nasıl ayrılır insan,
Nasıl kopar kendinden?
Yağmak değil bu;
Damlıyorsun,
Sadece damlıyorsun ufak ufak...
Yağmak için uçmak,
Uçmak için erimek,
Erimek içinse yanmak gerek...
Attım en sonunda, bıraktım gururu...
Sağanak sağanak yağdırarak gözlerimden yağmuru;
Erittim, yıllar yılı erimeyen karımı...
Bırak artık sen de, n'olur bırak gururu..!
Hadi, gözlerinden yağdırarak yağmuru, karını bitir...
Bilirsin, yağmur karı eritir...
Kararıyor,
Her an biraz daha kararıyor dünya..!
Daha fazla geç kalmadan yakalım paraları;
Şefkat ve merhamet,
Rikkat
Başın, gövden benimle;
Ellerin, kolların, tüm bedenin benimle.
Eksik olan sadece ve sadece sensin..!
Çık artık,
Çık git senle aramızdan..!
Özlüyorum seni,
Çok özlüyorum;
Hemen karşında durup, gözlerine bakarak...
Gözlerin bana yakın,
Ama bana çok uzak...
Yıllardır aynı...
Yıllardır yakın,
Ama uzaksın...
Bıktım,
İyice usandım artık;
Tak etti cana..!
Yalan söylüyorsun..!
Kanın fokur fokur kaynasaydı bana;
Kabarıp kabarıp taşardı gözlerinden,
Taşar
Ve dolardı içime sıcak sıcak...
İçim gözlerinde dondu donacak..!
Yalan olmasaydı;
Dost olsaydı dünya,
İnsanı üç günde satar mıydı ukbaya?
(Van. Ekım 2020)




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!