Gecenin asil ve siyah duruluğunda
İnceden bir seyirti sökün ediyor
Kalbimin sana değen çıkmazlarında.
Şimdi bütün kederleri usulca bir yana bırakıp,
Cesur bir savaşçı gibi
Elimdeki kalemi bir bayrak misali dikmeliyim
Yaz bitmek üzere
ve sen beni unutmuş gibisin
Hasretin büyüyor günden güne
geçip gidiyor mevsimler
Sen geçip gidiyorsun içimden ellerimden gözlerimden
Bilmiyorsun ve bitmiyorsun
YAZGI
Yine bir şiirin içine dalmışken buluyorum kendimi, kendimdeki bu sonsuz sorgulama deryasında.
Bir yazgı bu kadar mükemmel yazıldıysa eğer, nedir bunu yaşanmaz kılan?
Ve nedir insan olanın mutsuzluğu?
Yetmeyen nedir?
Gözlerim uykusuzluğa galebe çalarken
Yine bir yalnızlık dolanıyor etrafımda
Gece yeniden başlıyor
Ve yüreğim sensizliğimden kanıyor
Sen yine yoksun ve ben yine ağır yaralı.
Ah be kadın,
Her seferinde derin denizlerinde alabora ediyorsun beni.
Ben, akıllanmayan bir çocuk gibi,
Utanmadan, sıkılmadan, yine vazgeçmeden
şimdi zaman durmuş yokluğuna.
musebbibi benmişim gibi sanki.
bu ağır gidişin ve bitişin.
zaman direniyor.
ve akrep savcı olmuş yelkovan hakim.
saniyeler savunamiyor beni.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!