Sefa Çelik Şiirleri - Şair Sefa Çelik

MUKADDİME
Rüyalarımı kuşatan sınırların var,
ve beni senden uzaklaştıran sanrıların.
Eğer aşk aşılmaz bir kavram ise, divanında tanrıların, hiç boşuna uğraşma,artık gebe kalmasın bize dair yarınların.
Sen düş keyfine sefasına bu dünyanın
Ben ikimiz içinde olsa bağrıma taş başar geçerim içinden o sönmeyen yangınların.

MÜLTECİ RUH

Sabaha kadar durmadan kovalamış yine
Akrepler yelkovanları
Her duvarda ayrı bir savaş tükenmekte
Alarmlar çalıyor birbiri ardına beynimin meskûn mahallerinde

Benim hiç şiirim olmadı
Bana hiç kimse şiir yazmadı
Gönlünü gönlüme açan olmadı hiç
Süslü cümleler ile ruhumu okşayan
Susamışlığıma bir damla su olanım
Beni dilinde ya da kaleminde misafir edenim hiç olmadı

Ellerim
kaç zamandır
sana kelimeler öğütüyor,
taş bir değirmen misali.
Eskilerden kalma kelimeler bunlar;

Yokluğuna sarılarak uzandım yine gecenin orta yerine
Sensizligi ağır bir yorgan gibi çektim başıma
İçimden taşıyor yine bu gece
kanlı bir cinayet raporuna benzeyen şiirler
Küllüğe sığmıyor izmaritler
Oysa ben hep mecnun'dum sana

ÖLÜM YOK DEMİŞTİN

Özlemiyorum seni eskisi kadar biliyor musun
Gelecekte ki zamanlar kavramını çoktan yitirmiş.
Geçmişin bataklığın da kalan ünsüz bir şair,bir kuş gibi çırpınıyor durmadan
Anlıyor musun

PERA' da

Sana en son sarıldığım zamanda,
Üstelik sabaha karşı, Pera’da,
Bütün bozkırlara yağmurlar yağıyordu;
Boynunun kokusu, yıllanmış bir şarap gibi,

Aşksız ve paramparça bir yaşamın kıyısında geçiyor zaman
Yarını olmayan bir sonsuzluk içinde dönüp dolaşıyorum durmadan
Geçmiş kırk üç yıllık ömrüme duyduğum mahçubiyeti saymıyorum bile

Gecenin tek farkı gündüzden daha sessiz kalıp derin düşüncelere gark etmesi
Oysa öyle büyük hayallerim de yoktu hiçbir zaman

Bana biraz sabahlarından getir
Gülen yüzünden
Teninden kekik kokusu
Diner belki bu yalnızlık uğultusu
Bana biraz sabahlarından getir
İyi gelir bir ceylan sekmesi

ŞAHSULTAN

Bir gün, umutsuzluğun her yanımı sardığı, çetin bir savaştan,yaralı ve yorgun henüz çıkmışken ve gönül evimin dönüş yolunda buldum seni. Kavrulurken içim dışım bahtsız bir sahra yalnızlığında.
Susuz ve katıksız hatta sensizdim bu avare yanlızlıgımda.

Uçurumlarında hayallerimin dolaşırken