Sefa Çelik Şiirleri - Şair Sefa Çelik

Ellerim
kaç zamandır
sana kelimeler öğütüyor,
taş bir değirmen misali.
Eskilerden kalma kelimeler bunlar;

Yokluğuna sarılarak uzandım yine gecenin orta yerine
Sensizligi ağır bir yorgan gibi çektim başıma
İçimden taşıyor yine bu gece
kanlı bir cinayet raporuna benzeyen şiirler
Küllüğe sığmıyor izmaritler
Oysa ben hep mecnun'dum sana

ÖLÜM YOK DEMİŞTİN

Özlemiyorum seni eskisi kadar biliyor musun
Gelecekte ki zamanlar kavramını çoktan yitirmiş.
Geçmişin bataklığın da kalan ünsüz bir şair,bir kuş gibi çırpınıyor durmadan
Anlıyor musun

PERA' da

Sana en son sarıldığım zamanda,
Üstelik sabaha karşı, Pera’da,
Bütün bozkırlara yağmurlar yağıyordu;
Boynunun kokusu, yıllanmış bir şarap gibi,

Aşksız ve paramparça bir yaşamın kıyısında geçiyor zaman
Yarını olmayan bir sonsuzluk içinde dönüp dolaşıyorum durmadan
Geçmiş kırk üç yıllık ömrüme duyduğum mahçubiyeti saymıyorum bile

Gecenin tek farkı gündüzden daha sessiz kalıp derin düşüncelere gark etmesi
Oysa öyle büyük hayallerim de yoktu hiçbir zaman

Bana biraz sabahlarından getir
Gülen yüzünden
Teninden kekik kokusu
Diner belki bu yalnızlık uğultusu
Bana biraz sabahlarından getir
İyi gelir bir ceylan sekmesi

ŞAHSULTAN

Bir gün, umutsuzluğun her yanımı sardığı, çetin bir savaştan,yaralı ve yorgun henüz çıkmışken ve gönül evimin dönüş yolunda buldum seni. Kavrulurken içim dışım bahtsız bir sahra yalnızlığında.
Susuz ve katıksız hatta sensizdim bu avare yanlızlıgımda.

Uçurumlarında hayallerimin dolaşırken

Ulu orta anlatamadığım saklı yanım
Seni düşündükçe baharım
Hüznümün erişilmez menzili
Susunca kahharım
İçimde kaynayan dizili sözler pınarı
Konuşunca ruhuma can katan cânım

Günün bütün yorgunluğunu atabilmek için cebimdeki anahtarı hızlıca kapının kilidiyle buluşturuyorum. Sensiz geçecek olan ilk gecenin hüznü ile ellerim varmıyor ışıkları yakmaya, üzerimdekileri gelişi güzel atıp bir kenara uzanıyorum müzmin koltuğuma.
Birşeyler yapmalıyım diyorum kendime.
Kendime diyorum çünkü kendimden başka konuşacak kimsem yok.
Sanırım bir kahve yapsam iyi gelecek.
Sadece kahve yapmanın yetmediğini içimdeki bu yazma isteği uyandığında anladım bak yine tutuştu parmaklarım.

Yine aklıma düştün zamansız
yine kaldım sensiz
Yine öksüz yine amansız
Feryadım arşı titretirken
İzbelerin de caddelerinın
kuytuların da sokaklarının bu şehrin