Sedat Kesim Şiirleri - Şair Sedat Kesim

Geceme düşen hüzünlü bir şiir gibisin sevgili dudaklarımdan dökülen
Biraz Özdemir Asaf’sın biraz da Necip Fazıl
Kimi sevsem hep sensin sevgili Atilla İlhan misali
Biraz Nazım Hikmet’sin biraz da Yahya Kemal Beyatlı
Seni anlatamaz o büyük şairler
Kusuruma bakmasınlar

Geceme düşen hüzünlü bir şiir gibisin sevgili dudaklarımdan dökülen
Biraz Özdemir Asaf’sın biraz da Necip Fazıl
Kimi sevsem hep sensin sevgili Atilla İlhan misali
Biraz Nazım Hikmet’sin biraz da Yahya Kemal Beyatlı
Seni anlatamaz o büyük şairler
Tarifin imkansız teşbih’in zor

İçimde koca bir mezarlık
Hep öldürdüler kendilerini
Üstelik zamansız...

Yakmış gökyüzünün mavisini hayallerim
Safran sarısı bir geceye satmış düşlerini
Kıpkırmızı bir deniz gözlerimde uçsuz bucaksız
Odamınsa dört duvarı cellat canımı alıyor öyle zamansız

Sedat Kesim

Hangimiz sevmedik yalan dünyada
Kimimiz ağladık kimimiz güldük
Hangi kalp kırılmadı aşk uğruna
Herşey boşmuş meğer çok geç anladık

Doğarsın yaşarsın ölürsün

Yalnızsın;
Duvarlar gibi pürüzsüz ve soğuk
Yalnızsın işte;
Tepeden tırnağa yalnız
Bir baştan bir başa koca bir boşuk

Şafak söküyor ve yıldızlar sönüyor gökyüzünde
Alaca karanlık bir gecenin ardından güneş selamlıyor yeryüzünü
Dağlar kahverengi denizler yine alabildiğine mavi
Yemyeşil baktığım her yer çiçekler sarmış tüm dalları

Kaldırımda ürkek bir kedi beliriyor yalnız bir başına

ÖLÜME BİLE DÜĞÜNE GİDER GİBİ GİDEN BİR MİLLETE KORKU NEDİR DİYE SORMAYIN
İŞTE VATAN SEVDASI TAM DA BU OLSA GEREK...

Çırılçıplak koynundayım şu yalnızlığının
Ben hayalinle sevişiyorum
Ya sen
Hiç soğumaz mı yatağın
Sabahların hiç olmaz mı senin
Söyle şimdi sen kimin koynundasın...

Yıldızlar kanıyor gökyüzünde,
Gece, sessiz bir ağıt gibi uzanıyor.
Ay, solgun yüzünü saklıyor bulutların ardında,
Ve bir rüzgar, usulca hıçkırıyor.

Zaman duruyor sanki bu anlık boşlukta,