Sedat Kesim Şiirleri - Şair Sedat Kesim

BUGÜNÜMÜ BEKLEDİN DUYGULARIM
BAKIYORUM DA DOLUP DOLUP TAŞIYORSUN YİNE YÜREĞİMDEN
DUR DURAK YOK MU HİÇ SANA
KÜÇÜK BİR ÇOCUK GİBİSİN YORULMAK BİLMEYEN
ANLAŞILDI BU GECEDE UZUN OLACAK
VE NASIR BAĞLAYACAK PARMAKLARIM KALEM TUTMAKTAN...

Eylül’dü;
İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin
Şimdi yoktu bir anlamı suskunluğun
Dediği gibi Cemal Süreya’nın

Evet;

Yine gözlerini unutmuşsun giderken sevgili
Sokaklarım zindan karası göz gözü görmüyor
Bu şehir bir tek senden mi ibaretti
Yokluğunun sonrası bir daha güneş doğmuyor
Gel artık çektim tetiği vurdum bu hasreti alnının tam ortasından
Sana gelmeler yakışır sevgili gel ki çiçekler açayım sana hem de en baharından

Bir annenin öldüğü gündür çaresizlik
Ben yaşadım
Ve çocuk olmayı o gün bıraktım...

Geceyi yırtarak geldim buraya
Mor dağların eteklerinde kaldı hüzünler
Gri gökyüzü ve safran sarısı bir denizi bıraktım geride
Dönüş yok olamamalı da
Kim ister ki baharda zemheriyi yaşamak son deminde

Vazgeçtim;
En çok da kokunu özleyeceğim
Bir cumartesi sabahı

Doğarken alnına yazılır kaderin
Ne olursa olsun çekemem diyemezsin
Herşey haktan gelir isyan edemezsin
Geldi ömür geçti ömür hiç bilemezsin

İşte böyledir yaşantımız güler ağlar sevinirsin

Gidersen güneş doğmaz bu şehre bir daha
Yıldızlar düşer gökyüzünden hüzünden

Gidersen anılar da gider seninle
Gezdiğin sokaklar gider
Hatta üstüne bastığın kaldırım taşların

Gözler seni bekler yavrum
Rüyalarda senli düşler
Aşkım sensiz olmaz seninle biter
Tek senle biter seni bekler

İnsan sevdikçe anlar gözler bunlar

AĞLAYARAK GELİYORUZ ŞU HAYATA
VE YİNE AĞLAYARAK UĞURLUYORLAR YALAN DÜNYADAN
GÜLECEĞİZ İNŞALLAH YARADANIN CENNETİNDE
ANCAK UYANMAK GEREK BU HABASET RÜYADAN...

SEDAT KESİM