Bir sonbahar akşamıydı dökülürken yaprakları
Sensiz sessiz vurur cama sonbahar yağmurlarıydı
Dönemem ki sana yeniden tutamam ki ellerinden
Damla damla gözyaşlarım dökülürken gözlerimden
Birgün ansızın çalıversen kapımı
ŞİKAYET ETMEM ASLA SENDE KAYBOLMAKTAN
VARSIN OLSUN NE ADRESİM BİLİNSİN NE DE MEKANIM...
SEDAT KESİM
BU HAYATI BEN SEÇMEDİM AMA YAŞAMAK ZORUNDAYIM
CENNETTEMİYİM CEHENNEMDEMİYİM BİLMEM
BELKİ DE ŞİMDİLİK ARAFTAYIM...
Gökyüzü indi yeryüzüne
Seni bir mavilikte sevdim
Daha sonra yeryüzü çıktı gökyüzüne
Seni bir kuşun kanadında sevdim...
Hep bana diyorsun sen böyle bir dünya yok
Ne güzel hayat seninkisi ağlamadan gülmek yok
Nasıl olur bilemezsin sevilmeden sevemezsin
Bak yine söylüyorum ağlamadan gülemezsin yar
Doğarken ağlıyoruz gülenimiz var mı
Evimin odasın da sen
Sen olmazsan sabahlığın var
Kokun her bir yanımda
Ten de yangınlar var
Baştan aşağı sırılsıklam olmuşuz
Bir hayale dalmış gözlerimiz
BEN SANA KALBİMDEN AŞK DOLU BİR CENNET VAAT EDİYORUM
SEN HALA CEHENNEMDEN BAHSEDİYORSUN
HUZUR BU KADAR YAKINKEN
SEN NE DİYE YANMAYI TERCİH EDİYORSUN...
SEDAT KESİM
Çıplak bir kadından daha da edepsiz duyguların
Sevişir durur geceden sabaha kadar yalnızlığımız
Ah şu duvarların dili olsa da konuşsa
Sıcak yataklara kalmayacak belki de pişmanlığımız
BİR ELİMDE VALİZ VAR BİR ELİMDE UMUTLARIM
YÜREĞİM DE İSE BİLİNMEZ BİR TELAŞ
KÖHNE BİR TREN İSTASYONUNDAYIM
SANKİ GİDİYORUM MEÇHULE BENDE YAVAŞ YAVAŞ
UMUDA YOLCULUKTU BENİMKİSİ OYSA
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!