Seçil Karagöz Şiirleri - Şair Seçil Karagöz

Çakal, insan suretinde bir çakal görse,
Çakallığı bırakırdı mümkün olsaydı;
Yaranmak için el öpmek bir faziletse,
Yaranmak isteyenden fazilet kaçardı...

Tilki, insan suretinde bir tilki görse,

Bazen ağlamak, bazen de gülmek gelir içimden, elimde değil...
Ne ağlamayı, ne de gülmeyi pek beceremem; ayıp değil ya...

Bazen konuşmak, bazen de susmak gelir içimden, dilimde değil...
Hem konuşmayı, hem de susmayı iyi bilirim; ayıp değil ya...

A: Tencere dibin kara!
B: Seninki benden kara!

A: Var mı aramızda fark?
B: İstersen, ediver çark!

Ne alkış,
Ne puan,
Ne takdir
İçin yazmaktayım!

Şiiri de,

Bağa girdim üzüme,
Görünmesin gözüme;
Bağcı!

Maksadım üzüm yemek,
Yok kullanmaya gerek;

Toprağım;
Alırım, kararım, veririm.

Suyum;
Akarım, çağlarım, yıkarım.

Yeşil, kırmızı, mavi; kırmızıda ay yıldız
Yüreği, iradesi bütünüyle bağımsız…

Kafkasların en büyük Türk Müslüman ulusu
Yüreği, iradesi bütünüyle bağımsız…

Bayrak, vatan, Kur'an; üç kutsal değer,
Aslını yitiren anlamaz bunu.
Entel geçinense, tanım uydurur;
Bununla da kalmaz, ayakta uyur!

Ay yıldızlı, anlı şanlı bayrağım!

İyi misin, kötü müsün;
Bilinmez!
Ne güler, ne ağlarsın;
Ne yaparsın?

Eser, yağar, gürlersin;

Öyle bir illettir ki aşağılık duygusu
Hiç bırakmaz kişiyi, azalmaz kuruntusu!
İstese de yürekten sevemez ve sayamaz;
Hep kıskanır, kendini burgaçtan kurtaramaz.

Bu duygu az ya da çok herkeste var doğuştan;