Anılarla umutlar birbirine karışmış;
Karışık duygularla yaşamaya alışmış!
Anılarla yaşlanır, umutlarla yaşanır;
Yaşamdan sille yiyen insan bazen başarır.
Dün geçti, bugün devam, us nedense karışmış;
Beni bana bırak, bir düşüneyim;
Kışta kalmış gibi üşümeyeyim!
Elbet zaman güçlü hekim olmalı;
Yürek dayanç, coşku ile dolmalı!
İç huzuru, zihin sükûnu gerek;
Daha uzun yıllar beklemek vardı,
Emekli olsam da maaş olmazdı.
Allah’a hamdolsun yanlış yapmadım;
İyi ki yaşımla hiç oynatmadım!
Yaş küçültülse de kemik yaşı var,
Arada kesilir hoşafın yağı,
Aniden çözülür dizlerin bağı,
Yorgun düşüverir turlayan dağı,
Bu halde atlamak pek zordur çağı!
Yanılmak insana mahsustur, derler;
‘Ben de varım!’ demek cesaret ister
Gücünü tartmak ve hazırlık ister
Öz güven mutlak şart ve çevre ister
Gözü kara isen bir şey istemez!
Başarmak istersen çok zekâ gerek
Gözler, yüzler, kalpler her dem gülmeli
Gülmenin kadrini herkes bilmeli;
İlle düğün bayram olmak gerekmez
Gülmek insanidir, ruhu eskitmez.
Becerebilmeli içten gülmeyi
Yükseklerde uçan bir kartal iken
Yerlerde sürünen solucan oldun!
Saygılı ve içten bir insan iken
Özünü yitirip gül gibi soldun!
Esprili, şakacı bir insan iken
Ağzı kalabalık olmamak gerek;
Buna katlanmaz ki her zaman yürek.
Bize mütevazı insanlar gerek;
Sözün özü: Güçlü olmalı yürek!
Dili kusursuzca kullanmak gerek;
Yedi düvel gelse bölemeyecek
Yurdumu, düşmanlar sevinmeyecek
Çünkü ulus devlet her dem güçlüdür;
Millî birliğimiz buna ölçüdür.
Dün yenemediler, yenemeyecek
On bir, on bir, on bir; günü severim
Gün, ay, yıl yan yana; sadece takvim
Keramet arama; hepsi bir, derim
Arayana ise, güler geçerim!
Günden, aydan, yıldan medet umulmaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!