Gözler, yüzler, kalpler her dem gülmeli
Gülmenin kadrini herkes bilmeli;
İlle düğün bayram olmak gerekmez
Gülmek insanidir, ruhu eskitmez.
Becerebilmeli içten gülmeyi
Yükseklerde uçan bir kartal iken
Yerlerde sürünen solucan oldun!
Saygılı ve içten bir insan iken
Özünü yitirip gül gibi soldun!
Esprili, şakacı bir insan iken
Ağzı kalabalık olmamak gerek;
Buna katlanmaz ki her zaman yürek.
Bize mütevazı insanlar gerek;
Sözün özü: Güçlü olmalı yürek!
Dili kusursuzca kullanmak gerek;
Yedi düvel gelse bölemeyecek
Yurdumu, düşmanlar sevinmeyecek
Çünkü ulus devlet her dem güçlüdür;
Millî birliğimiz buna ölçüdür.
Dün yenemediler, yenemeyecek
On bir, on bir, on bir; günü severim
Gün, ay, yıl yan yana; sadece takvim
Keramet arama; hepsi bir, derim
Arayana ise, güler geçerim!
Günden, aydan, yıldan medet umulmaz
Habis ruha sahip olanı terk et
Çünkü özü fena kötülük dolu!
Allaha havale et hem de sabret
Yoksa bulamazsın en doğru yolu!
Habis ruh her zaman kötülük saçar
Öğrendim, öğrettim, öğretiyorum
Elli yıldır bundan asla yılmadım;
Biledim, bilendim, bileniyorum
Bıçak gibi bazen kesemiyorum!
Her yaşa başa hep öğretiyorum
İslam’ın şartı beş, mutlak biliriz;
Altıncısı olsa, ‘Haddini aşma! ’
Derler ki uygundur, aşabiliriz;
Allah ıslah etsin, köpürüp taşma!
Kimiz hem de neyiz, iyi biliriz;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!