Dünyanın ekseni olmadığımı
Söylemeye gerek yok, biliyorum!
Pek fazla sevgiyle dolmadığımı
Biliyorsun, bunu da biliyorum!
Kalbe güneş gibi doğmadığımı
Varla yetinmesini
Kendine yetmesini
Mutlak bilmeli insan
Her ortamda haddini…
İyi dinlemesini
Gelmiyorsa içinden, bir selâm bile verme;
Sevmiyorsan gerçekten, gönül bahçeme girme!
Ne senin üzülmeni isterim, ne de benim;
Bilmeni isterim ki duyarlıdır yüreğim…
Karşılıklıdır her şey, yoktur bunu bilmeyen;
Yıl geride kalır, eskidi deriz
Eskiyen yıl değil, bunu bilmeyiz!
Anılarla yaşar, göçüp gideriz
Gittiğimiz yerde ne var bilmeyiz!
Yıl gibi dünya da eskidi deriz
Yürekleri ısıtmak,
Ve dimağları ışıtmak
İçin bir şeyler
Yazmaya çalıştığımın
Bilincindeyim.
Dünyaları yiyip doyamıyorsak
Para, mal mülk için hırslanıyorsak
Kefenin cebi yok, az kafa yorsak;
Gözün doyuracak bir avuç toprak!
Kendimize bir an yetemiyorsak
Birden fazla şiir, yazı eklersen
Müşterek sütunu işgal edersin!
Eklenmek, okunmak ister her yürek;
Bencillik bir erdem olmasa gerek!
Özüne saygıyı az yitirirsen
‘Kendim ettim, kendim buldum!’ diyene
Ağlamak, üzülmek senin neyine!
Kendi kaderini yaşıyor herkes;
Olmayan yoktur ki bencil ve nekes!
Kendi gibi bilir herkes herkesi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!