Bu çökmüş, şu göçmüş, hüzne gerek yok
Ölen ölür kalan sağlar bizimdir.
Kim çökmüş, kim göçmüş ne önemi var
Giden de, kalan da canlar bizimdir.
Bu almış, şu satmış, hüzne gerek yok
Yoktuk, geldik, varız; dünya bizimdir
Ben, sen, o biz eder; her şey bizimdir
Birlikten güç doğar, güç de bizimdir
İnsan, bitki, hayvan; hepsi bizimdir!
Değerler bizi biz yapar, biliriz
Dostmuş gibi yaklaş, dostmuş gibi tut
En uygun zamanda çekiver bir şut
Sanki gölgen ağır, salla bir hat hut
Her zamanki taktik: Böl, parçala, yut!
Düşmanı yakanda, dostu yabanda
Boş kasnak misali fır fır dönersin,
‘İşe yarayayım!’ deyip översin,
Hak etmiş etmemiş önemsemezsin!
Böylesi de gerek; iyi ki varsın!
Emin olmayanlar pek moral bulur,
Kalabalık özgeçmiş âdeta şişmiş balon,
İğneyle bomba gibi patlar ve gümler salon!
Mahlası pek sırıtır yaş ve başına göre,
Yazdıkları şaheser dilsiz, sağır ve köre!
Siteler, sayfalar ve sütunlar dolup taşar,
Kendini bulunmaz pahalı kumaş
Mı sandın köşene sindin arkadaş!
Değil pamuk, çiçek attığın bir taş
Bile olsa sana kötü laf etmem!
Kendi kendine hep kurgu kurarsın
Dünyaları yiyip doyamıyorsak
Para, mal mülk için hırslanıyorsak
Kefenin cebi yok, az kafa yorsak;
Gözün doyuracak bir avuç toprak!
Kendimize bir an yetemiyorsak
Çalışmalarımda yapmacıklık yok
Doğallık amacım, yazma hırsım yok!
Güzel Türkçemize saygım sevgim çok
Dili yozlaştıran her zaman pek çok!
Elbet eksiğim var, yanlışım da var
Bu kulvarda fazla yürüdüm, koştum
Bazen hüzünlendim, arada coştum;
Yazdım ve paylaştım, çokça okudum,
Yorum yapanlara teşekkür sundum.
Bu bir veda değil, yârenlik olsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!