Varla yetinmesini
Kendine yetmesini
Mutlak bilmeli insan
Her ortamda haddini…
İyi dinlemesini
Gelmiyorsa içinden, bir selâm bile verme;
Sevmiyorsan gerçekten, gönül bahçeme girme!
Ne senin üzülmeni isterim, ne de benim;
Bilmeni isterim ki duyarlıdır yüreğim…
Karşılıklıdır her şey, yoktur bunu bilmeyen;
Yıl geride kalır, eskidi deriz
Eskiyen yıl değil, bunu bilmeyiz!
Anılarla yaşar, göçüp gideriz
Gittiğimiz yerde ne var bilmeyiz!
Yıl gibi dünya da eskidi deriz
Sağda solda arar iken dermanı
Hakkımızda devler verir fermanı!
Hiç bitmeye yazdı, hala ‘ben-sen-o’
Lafım sana değil, işkillemeho!
Deniz, hava, kara hep bizler için
Beraber yaşadık aynı ortamda;
Zoru karşıladık aynı kulvarda.
Darlık yokluk gördük hemen her zaman,
Zamanın suçu yok, hâller pek yaman!
Beraber soluduk aynı havayı;
Hava sıcak, su sıcak, kaçarlar köşe bucak
Soluk almak güçleşir, insanlar salkım saçak!
Değil bir hatır sormak, selam bile zulada
İnsanlık değişimde, gözler hep para pulda!
Bir lokma aş, yudum su hemen herkese yeter
Hep ‘Güzelim! ’ dersin, belki güzelsin
Hep ‘Özelim! ’ dersin, belki özelsin
Hep ‘Zekiyim! ’ dersin, belki zekisin
Güzel, özel, zeki olsan ne yazar!
Ya haddini bilmek? Az çok bilirsin
Karanlıkta geze geze karardın;
Aydınlıkta kara gözlük takardın!
Yağmurlarda pencereden bakardın;
Şimdilerde ne yaparsın bilemem!
Alıngandın, havadan nem kapardın;
Öyle bir an düşün ki
Elinden hiçbir şey gelmesin!
Hiç çaresiz kaldın mı?
Çaresizliğin ne olduğunu bilir misin?
Öyle bir an düşün ki
İşte çıkıp geldim, hiç kına yakma
Yerin daraldıysa, kusura bakma!
Babanın mekânı değil, bilesin;
Tüm hakikatleri mutlak göresin!
Selam Allah’ındır, elbet alırım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!