Kardeşi kardeşe kırdıramazsın;
Kandırıp yollayıp vurduramazsın.
Bu vatan bölünmez, yıldıramazsın;
Seni gidi kancık terörist leşi!
Aklına pek fazla güvenmeyesin;
Allâme-i cihan olsan
Hatta ağzınla kuş tutsan
Bile sana inanamam,
Doğru bildiğimden şaşmam.
Ahkâm kesersin ortamda,
Neyi bölüşemiyoruz, işte geldik gidiyoruz;
Dostça yaşamak dururken neden hep dövüşüyoruz?
Duyuyoruz, görüyoruz; aslında çok biliyoruz!
Şarkıları, türküleri yaşıyor, yorumluyoruz…
Kime böyle kahrederiz, özümüzü biliyoruz;
Benim derdim bana yeter de artar;
Terâzi her dâim pek hassas tartar...
Ömür uzun mu ki ihtiras artar;
Nalıncı keseri kendine yontar...
Bugün varız, yarın ne olacağız;
Sakın ‘Gözüm! ’ deme; ‘Gözün çıksın! ’ der
Sakın ‘Canım! ’ deme; ‘’Canın çıksın! ’ der
Sakın ‘Aşkım! ’ deme; ‘Aşkın batsın! ’ der
Şımarır, huylanır ve keyiflenir…
Sakın selam verme; borçlu çıkarsın
Biraz değer verince, kendini bir şey sandı;
Hâline de bakmadan kaprislerine kandı.
Bir dost kazanmak varken, yine kazanamadı;
Anlasa, anlamasa, hâli pek perişandı...
Tutkusu, özentisi kendine göre azdı;
“Yaparım, yapacağım…” deme,
“Yaptım! ” de
“Olurum, olacağım…” deme,
“Oldum! ” de
Yanlışı, olumsuzu kendinde ara
Eksiğini tamamla, olma maskara...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!