Dilemedim, dilemem kimsenin ölmesini
Ağlamasın yürekler, isterim gülmesini
Sayasın hiç değilse bilmezsen sevmesini
Umutlansın yürekler, bilsin dilemesini…
Saplanarak geçmişe yitirme hevesini
Adım sanım belli, rumuzum işim
Suratım meydanda, sitede resmim
Özgeçmişim de var, hem de profilim
Olumsuz değilim; gizlim, saklım yok!
Aslımı yitirmem, öze bağlıyım
Dalkavuklar, lavuklar
Arada boy gösterir;
Damarına basınca
Laf ebesi kesilir...
Aşağılık duygusu
Al, gülüm; ver, gülüm
Gülleri der, gülüm
Gül güler, gülümser
Hüznü geç; gül, gülüm!
Kal, gülüm; git, gülüm
Dalında bülbülün olup şakımak
İsterdim, bilesin, seninle coşmak,
Sevginle yaşamak, umutla dolmak,
Gülistanda her dem seni koklamak…
Varsa da severim dikenin batsın
Gökyüzünde dolaşan melekler kadar güzel,
Esprisi, kişiliği iç açıcı ve özel,
Birlikteliği coşku, ortamı saygı dolu,
Söyleşisi anlamlı, yüreği sevgi dolu,
Duyarlı ve ayarlı tüm yaklaşımlarıyla,
‘Şiir’ diye yine karaladım, bak!
Elimden gelen bu, fena sayılmaz.
Okuduğun için şükran duyarım;
Yorumu içinde, kafanı yorma!
Dışı hoş, içi boş güzeller gibi
Dost bildiklerimi içten severim;
Özümde hisseder, acı söylerim...
Yalanı, riyayı hep reddederim;
Selâmın alırım, ‘Eyvallah! ’ derim.
Dost bildiklerime duâ ederim;
Bahtına küserek sakın ağlama,
Sahte dostluklara hiç bel bağlama;
Gülecektir bir gün senin de yüzün,
Yok olacak elbet keder ve hüzün...
Ne yaparsın, elden bir şey gelmiyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!