Sadece insan iken, koca adam ettiler;
‘Ağam, paşam! ’ diyerek başını büyüttüler...
Dürüstlük olsa özde, tevazu kalmaz sözde;
Megaloman tavrıyla sürünür bir gün yerde...
Her şeye eren aklı fazla gelir kendine;
Karanlıktan gelen,
Karanlıkta doğan,
Karanlıkta yaşayan,
Karanlıkta soluyan,
Karanlığı seven,
Ana, baba, bacı, kardeş
Varsa çoluk çocuk ve eş;
Hepsinin de yeri ayrı,
Esirgeme hiçbir hayrı!
Anlayışla, hoşgörüyle,
İnsanız beşeriz, kuluz şaşarız;
Koskoca dünyaya şişer sığmayız.
‘Hep bana! ’ diyerek kalın yontarız;
Bir de işkillenir tuhaf bakarız!
Doğruyu eğriyi karıştırırız;
Eskiden olduğu kadar kalmadı
Bende yazma şevki ve heyecanı;
Günde birkaç şiir, yazı yazardım,
Eski çamlar bardak oldu, hazanım!
Zamanlı zamansız ilham gelirdi,
Girdim duygu bağına sevgiyi sulamaya;
Sevgi boynunu bükmüş, başlamış kurumaya.
Saygı mutlak olmalı sevgiyi korumaya;
İlgi hazır olmalı sevgiye ulaşmaya!
Duygu bağı geniştir; haydi duygulanmaya!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!