Kışın yazı, yazın kışı yaşar olduk; ne yapalım!
Bazen acı, bazen tatlı tadar olduk; ne yapalım!
Aklı zora, zoru akla koşar olduk; ne yapalım!
Bazen asla, bazen fala bakar olduk; ne yapalım!
Mutluluğu yuvasında,
Hânesinde bulamayan
Sokaklarda, çarşılarda,
Pazarlarda bulmak ister...
Başıbozuk yaşayanlar,
Tencere dibin kara, seninki benden kara;
Var mı başka izahı, kurdum kara mizahı...
İyi, doğru, güzelim; belki biraz özelim;
Demeyen kaç kişi var; gönülde aslan yatar...
Akladı ak’lılar adamlarını
Pakladı suçlular ortaklarını
Hep aynı senaryo, aynı hikâye
Sürmez ki bu devran ilânihaye!
Anarken çıkarı şişer cüzdanlar
Yıkma minarelerimi, yakma din kardeşlerimi;
Senin Allah’ın, kitabın yok mu; biraz imana gel!
Meydanı pek boş mu buldun, sonunu hazırlıyorsun;
Her kim ve ne olursan ol, inançlara saygılı ol!
Kıyma güçsüz insanlara, vurma din kardeşlerimi;
Daha nice bayramlar gelip geçecek
Tasa etme, tüm dertler bir gün bitecek
Anlamayan sadece gülüp geçecek
Eğlenecek, coşacak, yiyip içecek...
Bayram insan ruhunda hep var olmalı
İnan, yarın daha güzel olacak
Yürek ısınacak, coşku dolacak
İyimserlik ruha hâkim olacak
Dargınlar barışıp huzur bulacak
Yarınlar bugünü aratmayacak.
Dost bilinen dostlarının kederleriyle mükedder
Hem de sevinçleriyle mesrur olandır hasb-el kader
İyi günde yaklaşanlar ne hikmetse pek fazladır
Kötü günde selâm bile vermeyenler aşinadır
Ahkâm kesene de bak! Beğenmez şairleri;
Kimdir, nedir fark etmez, karalar şiirleri.
Alın teri, göz nuru dökmeyen şair yoktur;
Emeğe saygı gerek, seni anlayan çoktur.
Arada empati yap! Yitirme özsaygını;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!