Atam! Sen ölmedin, içimizdesin;
Emanet ettiğin Cumhuriyetin,
İnkılâpların ve tüm ilkelerin
Sonsuza kadar hep yaşayacaktır...
Atam! Sen ölmedin, kalbimizdesin;
Kimsin, nesin bilmesem de
Sana değer verdiğimde
Elbet karşılık beklerim;
Buna hakkım vardır, derim!
Yazıyoruz, çiziyoruz,
Yalakalık başı çekmiş gidiyor;
Herkes m/adamını iyi biliyor.
Kimisi bozacı ya da şıracı,
Kimisi davulcu ya da zurnacı;
Ayarında tanık bulmak güç değil!
Adı, Simerini; Rum gazetesi
Türkü tahrik eden has nefretini
Bir başlık atarak kusmuş kinini;
Aynıyla insandır üslubu beyan!
Havlarmışız ama ısırmazmışız!
Millî, manevî ve etik değerlerle coşuyoruz;
Kutsal değerler uğruna hep birlikte koşuyoruz.
Bize bizden başka dost yok, bunu iyi biliyoruz;
Dil, kalp, dimağ müsellesi ile Hak’tan diliyoruz;
Zorda bırakmasın bizi, hakikati görüyoruz.
Bir an kaymışsa temel,
Anlam vermez ki emel;
Muhatabınsa arif,
Lüzumsuz kalır tarif...
Fazla kalınsa enin,
Kadrimi ararım, karnımı değil;
Bir yudum suyunu bile istemem.
Kurgular kurarak üzme kendini;
Aramam bir daha, boş ver sen bana!
Vefayı ararım, sefayı değil;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!