Karanlıktan gelen,
Karanlıkta doğan,
Karanlıkta yaşayan,
Karanlıkta soluyan,
Karanlığı seven,
Bayramlık ağzıyla küfür sallayan
Sureti insandır pek ayan beyan!
Bir gün mutlak bulur bela arayan;
Aynıyla insandır üslubu beyan.
Kalıbına baksan, m/adam sanırsın!
Güçlü bir tutkuyla bağlıyım sana,
Büyük bir coşkuyla severim seni;
Mutlak güvenmeni isterim bana,
Çöllerde nihâlsiz bırakma beni...
Yüksek tepelerde uçarım sana,
Selâm verdim, borçlu çıktım; destek oldum, suçlu çıktım
‘Kendine yet! ’ deyince de gözden düştüm, kalpten çıktım
Düğün değil, bayram değil; nedir bu muhabbet böyle
Hangi dağda kurt öldü ki şimdi arıyorsun, söyle…
Onca zaman geçti, neden hâlimi bir kez sormadın
Şiirin, yazının isimsizine,
Yazanın özgeçmiş bilgisizine,
Yaptığı yanlıştan habersizine
Güler de geçerim; ilgilisine…
Her kim, her ne isek değerimize
Nice umutlarla coşan,
Bir meçhule doğru koşan,
Yüreği hep aşkla çarpan
Şu fakiri tanır mısın?
İyiliğe üşenmeyen,
Her meslekte vardır çürük elmalar;
Meslek için ardır bütün hatalar.
‘Fazla yakıt gider, klima açmam;
Yoksa ekstra para almaktan kaçmam! ’
Yolcuya cehennem azabı verme!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!