Al, gülüm; ver, gülüm
Gülleri der, gülüm
Gül güler, gülümser
Hüznü geç; gül, gülüm!
Kal, gülüm; git, gülüm
Dalında bülbülün olup şakımak
İsterdim, bilesin, seninle coşmak,
Sevginle yaşamak, umutla dolmak,
Gülistanda her dem seni koklamak…
Varsa da severim dikenin batsın
Aramızdan kara kedi mi geçti;
Sanki ayran içtik pek ayrı düştük...
Bir garabet çökmüş üzerimize;
Bir kasavet düşmüş yüreğimize...
Birlik beraberlik ne güne durur;
Dünyayı kurtaracak yiğit sen misin,
Hızlı koşarken dikkat et, tökezlersin;
Teslim olsam hırsıma, gücenir misin,
Gücensen de ne yazar, hep güçlü sensin...
Mânâyı kavrayacak mü′ min sen misin,
Adım sanım belli, rumuzum işim
Suratım meydanda, sitede resmim
Özgeçmişim de var, hem de profilim
Olumsuz değilim; gizlim, saklım yok!
Aslımı yitirmem, öze bağlıyım
Dalkavuklar, lavuklar
Arada boy gösterir;
Damarına basınca
Laf ebesi kesilir...
Aşağılık duygusu
Dilemedim, dilemem kimsenin ölmesini
Ağlamasın yürekler, isterim gülmesini
Sayasın hiç değilse bilmezsen sevmesini
Umutlansın yürekler, bilsin dilemesini…
Saplanarak geçmişe yitirme hevesini
Sensin sana en yakın ve
En güçlü dost, hem de düşman.
Aklını iyi kullan ki
Sonra olmayasın pişman!
Uyanık, uyarılı ol
En güzel güzelin dostu olamaz,
Zaten en güzeli aramak yanlış;
En güzel güzele ölçü olamaz,
Güzeli bulunca mutlaka alış...
En iyi iyinin dostu olamaz,
‘Adam gibi adam olsun! ’ diyorsun;
‘Kadın gibi kadın! ’ isen, haklısın.
Her ne bekliyorsan, sen de veresin;
Hiç kimse bulunmaz kumaş değildir!
‘Parada gözüm yok; ille bir evi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!