Dost bildiklerimi içten severim;
Özümde hisseder, acı söylerim...
Yalanı, riyayı hep reddederim;
Selâmın alırım, ‘Eyvallah! ’ derim.
Dost bildiklerime duâ ederim;
Bahtına küserek sakın ağlama,
Sahte dostluklara hiç bel bağlama;
Gülecektir bir gün senin de yüzün,
Yok olacak elbet keder ve hüzün...
Ne yaparsın, elden bir şey gelmiyor,
‘Şiir’ diye yine karaladım, bak!
Elimden gelen bu, fena sayılmaz.
Okuduğun için şükran duyarım;
Yorumu içinde, kafanı yorma!
Dışı hoş, içi boş güzeller gibi
Sevilen, sayılan, yakın arkadaş
Hem de güvenilen hatta bir sırdaş,
Değeri bilinen, özde gönüldaş
Dosttur; bu tanımı pek iyi belle!
Düşman olmayana ille ‘Dost! ’ deme;
Hâlâ yutuyorsun güzel R’leri
Marifetmiş gibi yineliyorsun!
İncelik, kibarlık taslıyorsun ya
Dili rendeleyip katlediyorsun!
Gel, diretmeyelim hata etmede
Gökyüzünde dolaşan melekler kadar güzel,
Esprisi, kişiliği iç açıcı ve özel,
Birlikteliği coşku, ortamı saygı dolu,
Söyleşisi anlamlı, yüreği sevgi dolu,
Duyarlı ve ayarlı tüm yaklaşımlarıyla,
Derinden derine derin yol gider;
Derine düşersen perişan eder!
Derinden bakarak derin düşünme;
Derinin derdine düşüp üşüme!
Derini derinle çözmek güç değil;
Küçük hesaplar yaparak hiçbir yere varamazsın;
Eski çamlar bardak oldu, hiç kimsesiz yapamazsın…
Fazla zorlama şansını, iş olacağına varır;
Havadan nem kapman yersiz, herkes adamını tanır...
Daima ileriye bak, yol kat etmek istiyorsan;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!