Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

zeytinin dalları eğilmiş yere
yetmiyor ki gücü buldozerlere
altı bin ağacı kara gece de
söktüler kökünden emperyalistler

Tanrı
Bir milyar ışık yılı
Öteden,
Baktı dünya’ya.
Unutulmuş köşelerde
Açları gördü.

Zaman geçiyor ken,
Şırıl şırıl akıyorken dere,
Nerden bilecek ti,
Bir gün,
Kesileceğini kaynağının
Bu,

Zaman gelir düşen toprak üstüne
Topraklar misali toprak olursun
Yaradan mı açtı bunca yarayı
Yaralarını da sarmaz olursun

Aslında zaman hiç bir şey. Çünkü. Zaman diye bi kavram gerçekte var olsaydı bu gerçek kesitlerde yapılan hatalar tekrar tekrar tekrarlanmaz, bu hatalardan ders alınırdı. Belli ki zaman denen kavramı türetenler, bu tükettikleri kavram içinde devamlı hatalar yapmakta.
Öyleki 90 yıllık esaretten kurtulan kaltaklar, 90 yıllık olayların ne olduğunu biliyorda mı böyle konuşuyor, yoksa birilerini kandırmak için mi böyle söylüyor. Bu alçaklar zamanın topluma kazandırdığı bir çok değeri sırf bir kaç gün daha yaşarız diye feda etmekten kaçınmıyorlar.

Zamanıdır,
Toplayıp,
Sokaklar boyunca gölgeleri,
Salmak gün ışığını, karanlık dehlizlerin içine,
Aydınlansın diye lağım farelerinin tüyleri…
Ve