Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

"Artık yemek alırım "
"Atık yemek alırım "
Ne devir ama.
Nasıl değişti, devir.
Devir devir değişiyor devir.
Değiştikçe deviriyor, insanı, insanlığı.

yeni biriyile tanıştım
dost bakışlar sundu gözlerime
ellerimde kuş hafifliği.

birlikte boyattık ayakkabılarımızı
yan yana geldik parlaklığında

Yok olma süreci.
Bu süreç bu gün başlamadı. Süreç öyle hızlı bir yol aldı ki, bunu kavram olarak kimse henüz kavramış değil. "Bana bir yıl daha verin" diyene, "sen nesin" diye sormazlar. Çünkü adam " Ben ekonomistim, ekonomi benden sorulur, benden" dediğinde, Bu adamın ne olduğunu bilen seçmen, ben bilmiyordum, demeye başladı. Hatta, Bu adama payanda olan lavuklar, bu "zamlardan biz sorumlu değiliz " demeye başladı.
Yok olma süreci bu zaman diliminden çok ötelerde başladı. Adam bu topraklara "nato topdağı " dediğinde de kimse gıkını çıkarmadı, çıkaramadı.
Peki yok olma süreci ne demek? Yok olma süreci, Bu topraklarda yaşama umudunu kaybet demek, yok olma süreci kişinin kendi kendini katletmesinin yanında en yakınlarınıda katlederek hayata veda etmesi demek.
Yok olma süreci ülkenin canlı varlıklarının yok edilmesi olsa gerek.
Bu yok olma sürecinde birey ve bireyler hızla kimliksizleşir. Bunun için bireye, bireylere her tür işkence reva görülür. Bunun için birey sayısız imtihanlara sokularak, Bu imtihanlarda başarılı olsa bile başarısız kılınır. Birey kendi başarısızlığını kabullenir. Emperyal sermaye kendince koymuş olduğu kotalarla ücretleri, hak edilen değil de, kendinin takdir ettiği bir ücret skalası ile kişiyi yok olma sürecine iter.

Bütün savaşlardan
Galip çıkınca zafer
Ötelerde tepelere ışık yaktı bir el
Ne bayrakların dalgalanmasını bekledi
Ne
Gözyaşlarını dinmesini

kızgın güneş altında
tırmandık yokuşu
koşa
kola

Dağlarda
Terör.
Şehir de terör.
Gel de,
Şu yarım kalmış ömürleri ör.
Mümkün değilmi,

Zalımlara kalan dünya.
Aslında sen de zalımsın.
Taşına sahip olaman,
Suyuna sahip olaman.
Yakılır koca ormanlar,
Kuşuna sahip çıkaman.

Zara’da
İnsanlar,
İnsana, bi tuhaf bakar,
Kızıldağ’ın yamacında,
Geçit vermeyen bir dağa,
Meydan okurcasına,

Zaten
Yoktun.
Yoluğuna alışmak mümkün olmadı.
Binlerce yıl,
Asırlık çınarlar
Eridi bitti.

Ulan! koskoca zeus ölmüş
Tanrıların tanrısı, Zeus.
O, bile dayanamamış bunca çileye,
Feda etmiş poseydonu,
O, güzeller güzeli Afrodit'i ...
Zalimler, ki;