Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

Yağmurlar dinince,
Rüzgâr susar mı?
Yürek yandı mı?
Sular susar mı?
Bura, zindandan öte,
Karanlık ne ki?

Yar ve yardımcı
Yar dıktan sonra mı
Yardımcı
Yar, yarmadan mı Yardımcı
Yar
Yar ve yardımcı olsun.

Yar ve yardımcı
Yar dıktan sonra mı
Yardımcı
Yar, yarmadan mı Yardımcı
Yar
Yar ve yardımcı olsun.

Yaşadık
Ça,
Alıştık acıya.
İstemeyerek soyunduk
Sevgiyi.

Yanıyoruz,
Yan diyorlar.
Ölüyoruz,
Öl diyorlar.
Bu ne düzen,
Bilen var mı?

hiç kimse
anlayamaz kimsenin ızdırabını.
bir tutam çıranın ucunda alev.
kalbe saplanan kurşun
on adım öte de
Sırat...

Yangın yakar.
Ağacı, taşı, toprağı.
Yangın yakar.
Canları katlarda.
Aralarda.
Yangın bu,

Kaç kere yazdım artık yazı yazılmaz diye.
Bu nasıl bir işkence?
Ana uzatıyor yavrusunu elleriyle, emperyalizmin temsilcilerine.
Kayboluyor karanlıklar, karanlıkların içinde.
Tutunuyor uçağın tekerine,
Kanadın bir yerinde,

Yanıyoruz,
Yan diyorlar.
Ölüyoruz,
Öl diyorlar.
Bu ne düzen,
Bilen var mı?

Yaşamak
Kolay mı ya?
Bunca puştluk arasında,
Puştlarla...
Adı bile konmamış piçlerin arasında,
Bi ara da.