Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

Sebahattin Kömürlü

Şiir, sadece yaşam… Onda gerçekler öyle yoğunluk kazanır ki, Bazen bulutların dile gelişi bile hayal olmaktan çıkar. Sadece ve sadece gerçeklerle örülür duvarları şiirin. Ki bu duvarın, gerek harcı, gerek tuğlası ve de bu duvarı yapan usta, öylesine önemlidir ki, çünkü şiir imal edilirken hiçbir eksikliği kabullenmez. Bunda da haklıdır. Eğer böyle olmasa idi evrenselliğini çağlar boyu koruyabilir miydi? Şiir, asırlarca insanların en yakın iletişim aracı olmuş ve hala bu madde çağında bile şiir dendi mi hemen, hemen ilgilenmeyen (maddeleşmiş ruhlar hariç) yok gibidir. İşte şiirin evrenselliği buradan kaynaklanmaktadır. Şiir sayesinde insanlar duygularını daha net ve korkusuzca açığa vururlar. İlk defa bir şiir kitabı okurken, mısraların nasıl benliğimi kendilerine çektiğini fark ettim. Ki bu duygu hala kendini korumaktadır. Şiir dendi mi, piyasası belli şeylerin ötesini görmek gerekir. Çünkü gerçekte şiir kendisini öyle gizler ki o tıpkı denizler altındaki batık gemilerde saklı hazineler gibidir. İşte şiirin en ilginç ve en yüce yanı bu olsa gerek. O, kendisini hiçbir zaman piyasaya kabule zorlamaz. O kıymeti bilinmeyen bir mücevher gibi kendini kendisiyle özdeşleştirmiş, kendini yeni bir yüceliş için hazırlamaya uğraşan kuyumcuyu bekler ve bu bekleyişte hiç sabırsız davranmaz. Zaten sabırdır şiirin yüceliğini tayin eden faktör. Öyle ki tüm şairler, hiç bir zaman şiirlerinin hepsini yazamamışlardır. Onlar rüzgara, yağmura daha doğrusu en güzel şiirlerini havaya söylemişlerdir. Ki o sesler gök kubbede çınlar, çınlar, çınlar…

Devamını Oku
Sebahattin Kömürlü

Sarhoş ettiler
Sonra ayyaş dediler
Ağlattılar
Gözyaşına güldüler

Devamını Oku
Sebahattin Kömürlü

Zaman
Zamanı gelince zaman
Alır ardına komaz
Hiç bir zaman
Ne
Bir iz bırakır

Devamını Oku
Sebahattin Kömürlü

Yüreklerde acı – özlem,
Gözlerde kin - sevgi umut,
Eller “güneşe” kalkmış,
Parmaklar hançer
Hançer
Yürekler gözler bizim,

Devamını Oku
Sebahattin Kömürlü

yaşadık
mı
anları
anıları...

daha

Devamını Oku
Sebahattin Kömürlü

boğuk bir ses yükseldi göğe,
köpek havlamalarına bile, benzemeyen.
savaşlardan kurtulmuş yitik ayaklarıyla,
ağrılarını dindirmeye çalışıyordu,
neler
umulur dünya,

Devamını Oku
Sebahattin Kömürlü

ölümüne
ölümüne
ölmedik mi ölümüne
damla damla göz yaşımız
düşmedi mi yer yüzüne
...

Devamını Oku
Sebahattin Kömürlü

söylesem
zamana
zaman duururmu?
ağlamasa gözler
acı dururmu?
yokluğula yok oluyor umutlar..

Devamını Oku
Sebahattin Kömürlü

Bir bahar sabahı,
Kendi yalnızlığında bırakmak,
Yemyeşil yaylaları…
Bir yudum
Su…

Devamını Oku
Sebahattin Kömürlü

bir gezi
dir
bizim ki si
dağda kırda bayır da
değil
somali de

Devamını Oku