Sapsız tava Şiiri - Tolga Köksal Can Yoldaş

Üç çocuk babası oldun peş peşe
Arkasından atlı kovalar gibi
Hayır etmez dedim paslı menteşe
Yağlayıp, yağlayıp ovalar gibi

Affederler diye suçun ilkini
Pavyonlarda yedin malın, mülkünü
Hiç mi düşünmedin evin halkını
Anasız, babasız yuvalar gibi

Uçup gitti kafeste kuş kalmadı
Anlaşıldı, kuşunda iş kalmadı
Başında saç, ağzında diş kalmadı
Duvardan dökülen sıvalar gibi

Gittin cami duvarına işedin
Ecelin gelmeden ölü yaşadın
Genç yaşında karıyı da boşadın
Kaldın şimdi sapsız tavalar gibi

Ne geldiyse, senin yüzünden gelir
Sen gidersin, şeytan izinden gelir
Şimdi her içtiğin gözünden gelir
Bol yağmurlu, yaşlı havalar gibi

Bir elli boyunla yerden bitmesin
Can Yoldaş’ım hiç zoruna gitmesin
Ceplerin dolmadı Allah etmesin
Dibi delik eski kovalar gibi