Ağladı Şiiri - Tolga Köksal Can Yoldaş

Çalışırken gördüm onu mutfakta
Bir soğanı soya soya ağladı
Ağlamaya başlıyormuş şafakta
Gün boyunca doya doya ağladı

İşçi kaderine boyun eğerse
Patronlar ağlasın, buna değerse
Benim derdim dert değilmiş meğerse
Yüreğimi oya oya ağladı

Yaptığı iş, adeta başyapıttı
Etrafı yıkadı, kalktı çöp attı
Musluktan damlayan suyu kapattı
Gözyaşına kıya kıya ağladı

Müdürün sözleri dönmüş katrana
Susuyordu ekmeğinin hatrına
Ne yapsan da yaranılmaz patrona
Bir dünya laf duya duya ağladı

El pençe divanla patrona varıp
Avans istemişti yalvar - yakarıp
Cebindeki üç kuruşu çıkarıp
Umutsuzca saya saya ağladı

Alınca kiraya ver maaşını
Yakıtsız geçirmiş geçen kışını
Hiç yukarı kaldırmadı başını
Dizlerine koya koya ağladı

Can Yoldaş’ım ağlaması bitmedi
Dinlenmedi, hiç molaya gitmedi
İsyan değil, sitem bile etmedi
Bu düzene uya uya ağladı