Sana yazılmış bir divan Şiiri - Gece Gözlü

Sana Yazılmış Bir Divan

Ey şâh-ı dilim...
Hamdım; gözlerin değmeden evvel kuru bir daldım.
Piştim; aşkın ateşinde kendi nefsimi yaktım.
Şimdi ise adını zikreden her nefeste,
Sana varmaya yazılmış bir duâ oldum.

Ne tâcın olayım istedim, ne de tahtına ortak;
Ben yalnız yorgun başımı omzuna emanet etmek istedim.
Bir "gel" deyişin ömrüme bahar,
Bir susuşun gönlüme kıyamet oldu.

Kirpiklerin geceyi örten siyah bir perde,
Bakışların kalbime inen ilâhî bir ferman.
Ben her nazarında biraz daha eksildim,
Sen fark etmeden sana tamamlandım.

Ey mâh cemâlli yâr...
Bülbül nasıl gülden vazgeçmezse,
Ben de senden vazgeçmeyi öğrenemedim.
Felek bin ayrılık yazsa alnıma,
Ben yine adını kaderimin en güzel satırı bilirim.

Senden bana kalan ne varsa saklıyorum;
Bir tebessümünü ömrüme,
Bir bakışını dualarıma,
Bir sesini gecelerime işledim.
sen, unutulacak bir sevda değil,
Ömür boyu taşınacak bir emanet oldun.
Bil ki ey gönlümün sultanı...

Bir gün bu aşk beni toprağa emanet etse bile,
Mezar taşımın altında bile kalbim seni anar.
Çünkü ben seni bir hevesle değil,
Rabbimin kalbime yazdığı en güzel kader diye sevdim.