SANA ULAŞAMADAN
Ah sevgilim…
“Beni unutma,” demen
öylece geçip gitmedi içimden.
Bir adamın sevdiği kadına
son kez bıraktığı söz değildi yalnızca;
benim gecelerime asılı kalan
bir ömürlük yankıydı.
“Beni bir sen anlıyorsun,” dedin.
Ben o cümleyi
kalbimin en kuytu yerine sakladım.
insan,
anlaşıldığı yerde
kendini ilk kez
gerçekten seviliyor sanıyor.
Ben seni anladım sevgilim…
Kimseye göstermediğin yaralarını,
gülüşünün ardındaki yorgunluğu,
“iyiyim” derken
içinden kopan fırtınayı…
Belki de bu yüzden
yanında olmamak
böylesine ağır geldi bana.
Meğer insan,
sevdiğine dokunmadan da
bu kadar yakın,
aynı zamanda
bu kadar uzak kalabiliyormuş.
Aramızda yollar yoktu yalnızca;
söylenememiş sözler vardı.
Yutulmuş cümleler,
yarım bırakılmış itiraflar,
gecenin bir saatinde yazılıp
gönderilmeye cesaret edilememiş
mesajlar vardı.
Ne kelimeler birikti sana
anlatamadığım…
“Özledim” demek yetmedi.
“Kal” demek korkuttu beni.
“Seni seviyorum” ise
dilimden çıkarsa
bir daha kendimi toparlayamayacakmışım gibi
boğazımda düğümlendi.
Ne suskunluklar birikti…
Her sustuğumda
sana söyleyeceklerim biraz daha çoğaldı.
Ben sustukça
içimde sana koca bir dünya kuruldu.
Sen bilmedin.
Ben bazen
sana ulaşmak için
kilometreleri değil,
kendi korkularımı aşmaya çalıştım.
olmadı…
İnsan bazen
sevdiğine giden yolu biliyor da
o yolu yürümeye
ömür yetiremiyormuş.
Şimdi sen uzaktasın.
Ben hâlâ
sana söyleyemediğim cümlelerin
içinde yaşıyorum.
biliyor musun sevgilim,
en çok ne acıtıyor?
Sana sarılmayı değil,
sana sarılabileceğim bir ihtimali
kaybetmek.
ben seni
gelirsin diye beklemedim yalnızca;
bir gün
bütün suskunluklarımızı
aynı masaya koyup
“Biz birbirimizi neden
bu kadar geç anladık?”
diye sorarız sandım.
Olmadı.
Belki de bizim hikâyemiz
kavuşamadığımız için yarım kalmadı.
Belki biz,
birbirimizi bu kadar severken
birbirimize ulaşamadığımız için
yarım kaldık.
Ah sevgilim…
Eğer bir gün
beni gerçekten unutursan,
senden tek bir şey isteyeceğim:
Beni değil,
sana nasıl baktığımı hatırla.
ben sana
bir kadın gibi değil,
ömrünün bir yerinde
kalbini bırakmış biri gibi baktım.
sen…
Sen benim
ulaşamadığım en yakın yer,
söyleyemediğim en güzel söz,
unutamadığım en derin aşkım olarak
kalacaksın.
Gece Gözlü
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 23:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!