Sazımın Telleri Konuşur Şiiri - Gece Gözlü

SAZIMIN TELLERİ KONUŞUR

Sazımın telleri konuşur da
bir sen duymazsın;
her telinde adın,
her nağmesinde sana sakladığım
bir ömürlük suskunluk var.

Ben seni kelimelerle değil,
gecenin sustuğu yerde sevdim.
Dilim sustu, yüreğim söyledi;
sazım dile geldi de
sen yine duymadın beni.

Bir tel kırıldı içimde,
ardından bir ömür sustu.
Meğer çoğu yaralar
kanamazmış insanın teninde;
bir türkü olurmuş,
gece boyunca içinden akarmış.

Sazımın telleri konuşur da
bir sen duymazsın.
Ben her vuruşta seni söylerim,
sen her susuşta
beni biraz daha unutursun.

Şimdi sorarlarsa
“Ne kaldı o sevdadan?” diye,
bir sazım var derim,
bir de kimsenin duymadığı
yarım kalmış bir türkü.

Kimi aşklar
kavuşmak için yazılmaz;
insanın ömrüne
bir türkü gibi işlenir
ve son nefese kadar susmaz.