Bir akşamüstü çıktın hayatımdan,
ardından ne kapı kapandı
ne de bir şehir sustu.
Her şey yerli yerindeydi aslında;
sadece ben,
bir daha hiçbir yere sığamadım.
Senden sonra öğrendim
insanın bazen birini değil,
o insanla kurduğu ihtimalleri kaybettiğini.
Seninle yarınlara konuşmuştuk.
Ben perde rengini bile düşünmüştüm evimizin,
sen hangi şarkıda susacağımızı bilmeden
bana bir ömür vaat etmiştin.
Meğer bazı insanlar
geleceğe aitmiş gibi gelir,
ömründen geçip gider.
Ben sana kızmadım.
Kızsam ne değişecekti?
Bir taşın kalbini kırmak gibi olurdu bu;
ses çıkarırdı belki
ama taş yine taş kalırdı.
Asıl kendime kızdım.
Bir insanın söylediklerini
gerçek sanacak kadar
neden inanmıştım?
Şimdi geçmişi önüme koysam
ne seni tamamen suçlayabilirim
ne kendimi temize çıkarabilirim.
Çünkü ikimiz de biliyoruz;
sen gitmeyi seçtin,
ben kalmayı.
Fakat kalmak da her zaman sadakat değildir.
İnsan bazen
gidecek kadar cesur olmadığı için kalır.
Ben uzun zaman
sen dönersin diye değil,
“Belki bu kez anlar” diye bekledim.
Sonra bir gün anladım:
Beni anlamayan birine
kendimi anlatmak,
aynı mektubu yanlış adrese
yıllarca göndermekmiş.
O günden sonra sustum.
Sana söyleyecek sözüm bittiği için değil;
sözlerimin artık
sende bir karşılığı olmadığını bildiğim için.
Şimdi adın bir yerde geçse
başımı kaldırıyorum,
ama içimde eski bir telaş olmuyor.
Demek ki insan
Bırakılan acılardan kurtulmuyor;
onların içinden geçip
başka biri oluyor.
Sen bende ne bıraktın diye sorarsan,
birkaç kırık hatıradan fazlası değil.
Ama ben sende ne bıraktım,
onu hiç merak etmiyorum.
Çünkü bir gün
beni hatırladığında
aklına ne geldiğinin
artık benim hayatımda bir hükmü yok.
Ben seni sevmiştim.
Bunu inkâr edecek kadar
küçülmeyeceğim.
Ama bugün
seni sevmemişim gibi yaşamayı da
kendime ihanet saymayacağım.
Çünkü aşkın en ağır tarafı
kavuşamamak değilmiş.
İnsan sevdiği kişiden vazgeçerken
ona değil,
kendi eski hâline veda edermiş.
Ben bugün sana değil,
seni bekleyen kadına veda ediyorum.
Ve ilk kez
arkamda bıraktığım şeyin
sen olmadığını biliyorum.
Ben,
sana inanırken olduğum kadını
geride bırakıyorum.
Kayıt Tarihi : 10.08.2026 10:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!