Uyanılmaz rüyalara daldım maşukam
Bağışla beni bağışla lütfen
bilememişim beni sevmediğini
Yalan gözlerini görememişim
bağışla beni maşukam
Ah sevgilim ben seni baharda bekliyordum oysa
şimdi ise ne sen varsın düşlerimde ne baharların güzelliği...
Bahar geldi memleketime
Çiçek açmış her yer
Güzel İstanbul deniz kokuyor
Güneşe hasret kalmışım ben
Güneş sarısı saçlarında hazanlarımı saklamak isterdim
Güzel baharlar için
Hiç bir zaman karanlığı yaşamamak için
Gökyüzüme Senin gözünün renginden damlatırdım
Kurumuş denizime hayat veririm bir bakışınla
Gülüşünü içimde saklardım
Kimse geçmeyen bir yol gibi tenhayım
Su olsan kimse içmez Tarla olsa kimse biçmez
kim anlar derdinden
sonra bakarsın o dağlara ve dersin ki
Ben aşkının lodoslarında kalbine varmaya çalışan bir gemiyim
Sen ise dalgalı hırçın bir denizsin birtanem
Ne kadar gitsem de varamıyorum hiç bir yere
Kaybolup derinliklerinde batıyorum sürekli
Hasretin üryan eyledi ey güzel canan
Derdin beni pervane eyledi
Ne yar oldum neden yaran
Bir derd-i sevdaya saldın beni
Ben sende asudeyim
senderdime devasın bana
Derdimden avareyim ben
Sen gönlüme tuzaksın bana
Ey benim sultanım
Eylül gözlüm
Artık adam olmaz bu gönül derdine düşeli
İstese unutmaz bu gönül
Sen bilinmeyen kadın
Bilmiyorum sen nesin
sevgilim mi dostun mu kardeşim mi
Yoksa herşeymisin sen bilmiyorum
Cidden sen nesin
Ömrüm mü günüm mü güneşim mi söyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!