Orada meydanın ortasında bir kazan var
Altında ateş akkor halinde yanar
zayıfladıkca birileri altına odun atar
İçinde günahlar kaynar günahkarlar kaynar.
Her yerde ateş var,dibinde güller,
Hayalin derunundayım,zihnimde kaygı.
Eski yatağından su geçmez nehrin.
Yol biter umudun bittiği yerde ki,
Umut inançsızlıkla umutsuzlaşır.
Düşüncemin gözyaşları yüreğimi ıslattı
Anladım aklımı başımdan aldı
Ey nefis bırak artık peşimi
Aşk bende değil artık,girme yüreğime
Aklıma getirip durma yüreğime akıttığım hıçkırıklarımı
Dikkaldırımdan yukarıdayım
çekirgenin sırtındayım
Kurtbasanda uçmaktayım
kuştepede sanki uykudayım
Eski fakülteye gelmeden emirsultandayım.
Şimdi tarihin yükünü sırtlamış bir handayım
Ben senin gözünden ettim haz.
Çiğirdım yüreğime ismini avaz avaz.
Rabbimden seni ettim niyaz.
Ne olur bir iki adıda olsa gel biraz.
Sensiz ney,im deki nameler çalmaz
Duvarda asılıdır telleri koparılmış saz.
Halelerin peşindeki bakışlarım
Ne in,dendir ne cin dendir
Ferahfeşan gönül yaftalarım içimdedir
Ebem gömeci topladığım
Belirgin ay,ın gölgesinde
Gün geçmiyorki
Saçlarıma düşen aklar artmasın
Gün geçmiyorki
Yüzümdeki çizgiler artmasın
Gün geçmiyorki!
Kır atım öfkesinden beni kaf dağına savurdu
Artık yer altında benim için hayat durdu
Sırtımda kır atım elimde dizginleri duruyordum
Hey be sırtındaki dağı kambur zanneden yiğit
Albu hayatı birazda sen öğüt.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!