Ey divane gönlüm!
Bilirim avucunda ateş var.
Sinen yangın yeri gibi yanmakta.
Gözlerinde mahsunluk gariblik var.
Doru atlar koşar,
Gönlümün arka bahçelerınde.
Sonsuzu bitmeyen koşular .
Huzuru arayan canlar.
Dalımı budağımı kırdıklarını unutmadım
Kel dağlarda gezerken yarınlardaki kuraklığı anladım
Ben yeşile hasret çayıra çimene uzak kaldım
Esir gibiyim amacını yitrmiş şehirlerde
Geleceğe yemsiz oltalar salıp beklemekteyiz sabırla
Suskun bakıslarda,
Derin ifadeler var.
Zalimin zulmunde,
Yarali kuşlar var.
Geleceği inşa edecek,nice
.
Tepemde dolaşan baykuşlar tünediler omuzlarıma şimdi
Çık akıl gergefimden ey yarınlarımın yıkımları.
Çık ki dağılmasın umut otağım.
Ne olur gözümün yitiminde kal.
Değil uçurum yolun sonu
Asıl yolun sonu günah gölü
Sahibini unutma ey âdemoğlu
Acıyla yetişmiş insanoğlu
Gönül bahcesindeki mezarlıklara
Yüreğim yandı bağrım yandı
Gözlerim bir an kamaştı,kapadım
Denizin bakır aynasına bakamadım
Kırık yakamozlar aldılar,ardına kadar kapalı gözlerimi.
Ama gibiyim ne olur aynalar tutun ellerimi
Ki bulayım güllerin içinden gecen sevda yolunu.
Derme çatma kelimeler kuruyor
Derme çatma hayatıma dair
Derme çatma kulubelerin şark köşelerindeyim şimdi
Aşk karşımda bana bakıyor
Bazan belediye banklarında uyudum
Bazan aşk,ın gölgesinde tünedim
hani susamış çiçek misali.
Gözümüzün biri toprakta yine.
Biri ise,sende
Kurumuş ırmaklar misali,
Mahsun ve sessiz,masum
Hayat imkansız değil.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!