Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bir yasak koyabilsem
Gönlüme
Çıkartıp görebilsem
Yüreğimi
Taşlara çalsam kuş
Beynimi

Yine kar yağdı ağardı dağlar
Dağlar taşlar esin hani
Güneş doğar esin üstüne
Solmadan açan güllerin hani

Güllerin hani güllerin hani

Günlerden salı
Aylardan mart
Yıl iki bin üç
Dokuz kırk beş saat
Dışarısı kar buz
Üstelik ayaz mı ayaz

Bir fırtına koptu bu gece
Silip süpürdü herşeyi
Bir sen birde ben kaldık
Paylaşamadık tek bir şeyi

Esen bir yel gibi geldi geçti

Bu gece yokluğuna döktüm içimi
Sana yazdığım şiirleri
Yalnızlığıma okudum aldı götürdü
Sürükledi maziden maziye
Geriye dönmek zor oldu
Daha dün gibi hepsi yüreğimde

Buğulu camların ardındaki
Bir siluettin sen
Uzaktan izlerdim seni
Saçların uzun,gözlerin kocaman
Masum bir gülüşün vardı
Yalnızlığımı seninle paylaşır

Sorsam halini nicedir
Aramızda dağlar yücedir
İsimler kalpte hecedir
Sorsam halini söylermisin

Susadın mı yoksa aşka açmısın

Bu akşam erken sustu gönül
Gün batımı kurşunu yağdı
Ne yüreğimin yangını
Ne gözlerimin feri kaldı
Nedeni bilmiyorum ama
Sıkılıyor canım daralıyor ruhum

Hasretin olmadığı ovalarda
Koynumuzda besledik sevdayı
Göğüs kafesini yırtıp
Aşk aşk diye yazdık
Acıların kitabını
Umudu tohumladık ocağına

Zalım oluyor geceler
Bu gece seni arıyorum
Her geçen geceden daha çok
Hayatımın en mutlu anlarını
Sen varken yaşadım
Buralardan giderken