Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Karanlığa beyaz benekler bırakan
Küçük sedalılar sevgililer vardı
Yüreğim telaşsız gönlüm ferahdı
Yasak sevişmelerim asla olmadı

Esmerim teninde beyaz güller

Zamansızdı o perçeminde ki
Açan güller

Bilmiyorum sensizliğin adını
Yılların unutturmadığı tek kadını

Bir efkar doğar güneşin
Batığı yerden
Gecenin karanlığı sarar
Dört bir yanımı
Çaresizlik yalnızlığım
Düşer geceye

Bir ömür yaşadım sendeki
Hasreti
Sevdim olmadı sevmedim
Hiç olmadı
Katıksız bir sevgiyi
Çoktan unuttum, yaşadım

Eserse rüzgarlar doğuya
Kokunu getirirler buraya
Uykuda olsam uyanırım
Açar pencereyi alırım odaya
Sevincim olur tıpkı çocuklar gibi
Hasretim sana birde tatlı diline

Kırışsın cildin bakılmasın yüzüne
Lal olasın kandım tatlı sözüne
Tükürsünler o masum bakan gözüne
Özün sözün bir olmadığı için

Tutmasın dizlerin yüreğinde sızı

Gece gökyüzüne baktığında
Mavi yıldızlar arasında
Birini seçecek onda kalaçaksın ve
Bir an unutacaksın nerde olduğunu
Uzanıp tutmak gelecek içinden

Sıra dağlar sıra dağlar
Kar yağdı kapandı yollar
Düştü yüreğime canan ateşi
Can susar canlar ağlar

Karlı dağlar karlı dağlar

Gözlerim yine semada
Havada bulut yok
Geç doğacak ayda
Bir yıldız görünür
Koyu karanlık dağlarda
Hani derler ya

Ah bir sökebilseydim yüreğimi
Parça, parça eder
Bulurdum seven genlerimi
Çıkarıp yakardım kor ateşte
Sevda yüklü aşk dolu gönülleri